اگر این روزها، تنها منبع خبری شما اینستاگرام و شبکه‌های اجتماعی معاند باشد، احتمالاً به این نتیجه قطعی رسیده‌اید که کشور در آستانه فروپاشی است، خیابان‌ها یکپارچه آتش است و نظام تا ساعاتی دیگر سقوط خواهد کرد. تمام استوری‌ها یک پیام واحد دارند: «نزنید! نکشید!» و تصویری یک‌طرفه از ظلمی بی‌انت‌ها را به نمایش می‌گذارند. به این «احساس» تبریک می‌گویم؛ شما همین الان، قربانی موفق یک عملیات پیچیده «جنگ شناختی» شده‌اید.

هیچ تحلیل منصفانه‌ای نمی‌تواند فشار‌های اقتصادی، تورم، کاهش قدرت خرید و نابرابری‌های اجتماعی را نادیده بگیرد. این مؤلفه‌ها، به‌ویژه برای اقشار کم‌درآمد، بستر روانی و اجتماعی نارضایتی را فراهم می‌کنند. اقتصادِ مسئله‌دار، مانند خاک خشکی است که آمادگی شعله‌ور شدن دارد؛ اما این خاک، خودبه‌خود آتش نمی‌شود.

ونزوئلا با در اختیار داشتن بزرگترین ذخایر اثبات‌شده نفت جهان، یک متغیر تعیین‌کننده در بازار جهانی انرژی است. سیاست ملی کردن صنعت نفت توسط دولت چاوز و قطع دسترسی شرکت‌های آمریکایی به این منابع، اولین و شاید مهم‌ترین عامل شکل‌گیری این تخاصم بود. از منظر واشنگتن، کنترل این منبع عظیم انرژی، نه تنها یک مزیت اقتصادی، که یک ابزار راهبردی برای اعمال فشار بر رقبای جهانی (مانند چین) است.

  یکی از مهم‌ترین دلایل افزایش نرخ ارز، عدم بازگشت پول نفت توسط تراستی‌ها بود. حال باید دید دشمن دقیقا در کدام مرحله باعث شده تا این بازگشت پول رخ ندهد هر چند به نظر یکی از دلایل، تهدید این افراد توسط رژیم و زدن صرافی‌ها و افراد به طرق مختلف بوده است.

جهان شاهد گام جدید و بی‌سابقه‌ای در تهاجم‌گری امپریالیسم آمریکا بود. برای نخستین بار، نیرو‌های مسلح ایالات متحده عملیات نظامی مستقیم و گسترده‌ای را علیه خاک کشور مستقل ونزوئلا آغاز کردند. این حمله که با موشک‌ها و هواپیما‌های جنگی آمریکایی به مناطق مختلف از جمله پایتخت انجام شد، نه تنها نقض آشکار حاکمیت ملی و تمامیت ارضی یک دولت عضو سازمان ملل است

تا پیش از او، گروه‌های مقاومت، جزایری پراکنده در منطقه بودند. هنر اصلی سردار سلیمانی این بود که با یک «شبکه‌سازی هوشمندانه»، این جزایر را به یکدیگر متصل کرد و یک اقیانوس مقاومت یکپارچه از تهران تا بیروت، دمشق، بغداد، صنعا و غزه خلق نمود. او «محور مقاومت» را به یک «جریان» و سپس به یک «اتحاد» راهبردی تبدیل کرد. این یعنی استراتژی قدیمی «تفرقه بینداز و حکومت کن» دشمن، برای همیشه باطل شد.

در فاز بعدی صهیونیست‌ها سعی کردند از ظرفیت شهر‌های کوچک استفاده و با تزریق خشونت و اقدامات مسلحانه به آشوب‌ها موتور اغتشاشات را روشن نگه دارند ذیل همین رویکرد حمله به مراکز انتظامی و امنیتی و استفاده گسترده از سلاح را در دستورکار خود قرار دادند. با تغییر فاز پروژه توسط دشمن سازمان نظامی و امنیتی سعی کردند در مقابل این عوامل قدرتمندانه وارد عمل شوند و تمام تلاش دشمن برای تشدید اقدامات مسلحانه در پنج شنبه با شکست رو‌به‌رو شد.