چرخش در راهبرد

وزیرخارجه امارات در راس هیاتی بلندپایه بعد از ده سال به سوریه سفر کرد. امارات در کنار برخی کشورها همچون عربستان و قطر از تروریست های تکفیری در طول بحران این کشور حمایت های مختلفی صورت دادند و بعد از دستگیری یک مقام بلندپایه اماراتی در سوریه و شکست های متوالی تروریست های اجاره ای، ابوظبی تا حدود زیادی از مواضع قبلی خود عقب نشینی کرد. در رابطه با سفر وزیرخارجه امارات به سوریه دو دیدگاه وجود دارد:

۱. دیدگاه خوش بینانه
امارات به این نتیجه رسیده است که حکومت فعلی در سوریه پابرجا و تغییرناپذیر است. از سوی دیگر امارات به دنبال هژمون منطقه ای یا به عبارت دیگر رهبری جهان عرب است و در این راستا زودتر از عربستان پای در میدان دیپلماسی با سوریه گذاشته است. به هرحال سوریه در پروژه های عربی آینده همچون شام جدید برای کشورهایی همچون امارات مهم است.

۲. دیدگاه بدبینانه

در رابطه با این دیدگاه این گونه می توان استدلال کرد که امارات بازیگری نیابتی از جانب آمریکا و به ویژه رژیم صهیونیستی در جهت اعمال دو سیاست است:
الف) از آنجایی که امارات اولین کشور عربی در عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی بود، در این راهبرد مترصد اقناع سایر کشورها برای ایجاد رابطه با رژیم صهیونیستی است. در این میان انتخاب کشوری خارج از دایره کنونی همچون سوریه می تواند دست برتر امارات را در ایجاد رابطه با رژیم صهیونیستی نسبت به سایر بازیگران نشان دهد.
ب) امارات به نیابت از رژیم صهیونیستی مجری خروج نیروهای مقاومت به ویژه ایران از سوریه شده است. در کنار این مساله امارات به دنبال خدشه وارد کردن در روابط راهبردی ایران با سوریه است تا از این طریق خواسته صهیونیست ها عملی شود.

با توجه به دیدگاه های مطرح شده می توان گفت که امارات با توجه به شکست های منطقه ای و توجه به این نکته که نظام فعلی سوریه پابرجاست اقدام به ایجاد رابطه با این کشور کرده است. در کنار این مساله با توجه به اتمام جنگ سوریه و احتیاج دمشق به بازسازی، امارات از هم اکنون به دنبال نفوذ اقتصادی در سوریه برای کسب جایگاه های سیاسی در آینده است. به گونه ای که در این سفر امارات اعلام کرد که یک نیروگاه خورشیدی را در حومه دمشق برای جبران کمبود برق این استان احداث خواهد کرد.