- تنگنای ترامپ در مقابل ایران
- سفر نخست وزیر عراق به آمریکا
- اردوغان و نتانیاهو در آستانه تقابل
- آثار منطقهای جنگ 40 روزه
- فصل تازه ای از «وحدت ساحات»
- عملکرد حزب الله در جنگ
- از بازدارندگی موضعی تا مهار ژئواکونومیک عربستان
- پیامدهای جنگ ایران بر اقتصاد ایالات متحده
- بازآرایی موازنه قدرت در شرق آسیا
- از تضاد راهبردی تا توافق تاکتیکی
- دکترین جدید اسرائیل برای فرسایش قدرت ایران و محور مقاومت
- مخالفت رژیم صهیونیستی با توافق ایران و آمریکا
- ارزیابی روند استراتژیک مذاکرات
بررسی راهبردهای نظامی رژیم صهیونی برای تصرف تپههای راهبردی «علیالطاهر» در جنوب لبنان
همزمان با جنگ آمریکا و رژیم صهیونی علیه ایران، ارتش رژیم صهیونی کوشید تپه «علیالطاهر» را که حدود ۶۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد، بهعنوان بخشی از طرح خود برای تسلط بر برجستهترین تپههای راهبردی جنوب، به اشغال درآورد؛ اما به دلیل مقاومت سرسختانهای که از سوی رزمندگان حزبالله با آن مواجه شد، در این کار ناکام ماند. در اواسط ماه گذشته، درست زمانی که واشنگتن و تهران برای نهاییکردن «یادداشت تفاهم» بین خود تلاش میکردند، رژیم صهیونی با جدیت تمام بهدنبال تصرف این تپه راهبردی برآمد تا پیش از آنکه فشارها برای توقف عملیات نظامی گستردهاش در لبنان تشدید شود، کار را یکسره کند؛ اما متحمل تلفات بیشتر جانی و تجهیزاتی شد که آن را ناگزیر به توقف این دور جدید از تلاشهای پیشروی کرد، بهویژه اینکه ایران به آمریکا هشدار داده بود در صورت عدم توقف حملات رژیم صهیونی، بهکلی از توافق تفاهم خارج خواهد شد.
در چند ماه اخیر و در سایه آتشبس شکنندهای که در لبنان برقرار است، ارتش رژیم صهیونی برای سومین بار تلاش کرد تا با انجام عملیاتهای نفوذ پیادهرو در زیر پوشش تاریکی، بر تپه «علیالطاهر» مسلط شود؛ چراکه در تلاشهای قبلی از تانک و خودروهای زرهپوش استفاده شده بود که با موشکهای ضدنفر و پهپادهای انتحاری حزبالله هدف قرار گرفته و منهدم شدند. با وجود اینکه حزبالله برای جلوگیری از شعلهور شدن دوباره جبهههای مختلف، هرگونه واکنش به نقضهای آتشبس از سوی رژیم صهیونی را متوقف کرده است، اما در دفاع از تپه «علیالطاهر» هیچگونه مماشاتی نشان نمیدهد. در برخی از شبهای روزها و هفتههای اخیر، درگیریهای محدود متعددی در این منطقه رخ داده است. اما مسلم آن است که رزمندگان حزبالله با سلاحهای سبک و نیمهسنگین با تمام تلاشهای نفوذ رژیم صهیونی مقابله کردهاند و در تعدادی از موارد از هواپیماهای کوچک بدون سرنشین برای تصویربرداری از تحرکات رژیم صهیونی و حتی از پهپادهای انتحاری برای ضربه زدن به نیروهای تروریستی صهیونی که قصد نفوذ داشتند، استفاده کنند.
در روزهای اخیر، نیروهای اشغالگر در چهارمین تلاش برای تصرف این تپه که به نام مقام «علیالطاهر» واقع در قلّه آن نامگذاری شده، تاکتیک نظامی جدیدی را به کار گرفتهاند که شامل موارد زیر است:
· اول: محاصره و بستن کامل تپه از طریق قطع تمام مسیرهای تأمین تجهیزات نظامی (سلاح و مهمات) و تأمین لجستیکی (غذا و آب) برای رزمندگانی که در داخل تأسیسات نظامیای که رژیم صهیونی آن را بسیار حیاتی میخواند، مستقر هستند.
· دوم: استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین و حتی جنگندهها در برخی موارد برای انجام حملات هوایی مکرر به تپه «علیالطاهر» و پیرامون آن، همزمان با تشدید آتش توپخانه بر روی آن.
· سوم: افزایش استفاده از رباتهای کنترل از راه دور برای شناسایی گذرگاههای منطقه و جلوگیری از به خطر افتادن سربازان رژیم صهیونی به دلیل ماهیت جغرافیایی صعبالعبور و مقاومت پایدار مدافعان.
· چهارم: انجام بیش از یک عملیات نفوذ میدانی، اغلب در زیر پوشش تاریکی، با حرکت از منطقه «قلعه الشقیف» (بوفورت) به سمت تپه.
· پنجم: بر اساس اطلاعاتی که از هیچ منبع معتبری تأیید نشده، شایعه شده که نیروهای اشغالگر اخیراً اقدام به ارسال رباتهای خودکار به سمت تپه و تزریق گازهای سمی به تمام روزنههایی کردهاند که گمان میرود ورودی تونلها و سازههای نظامی متعلق به عناصر حزبالله باشند.
اصرار رژیم صهیونی بر تصرف «علیالطاهر» به این دلیل است که سقوط این تپه، مناطق وسیعی در شمال رودخانه لیتانی را آشکار میسازد، نظارت کامل بر شهر نبطیه را در اختیار رژیم صهیونی قرار میدهد و همچنین کنترل آتش بر پهنه وسیعی از نبطیه در غرب تا ارتفاعات اقلیم التفاح و سواحل جنوب را فراهم میآورد؛ امری که بخشهای گستردهای از جنوب را منزوی کرده و مانع از رسیدن نیروهای کمکی و تجهیزات به آن مناطق میشود. به گفته صهیونها، «علیالطاهر» دارای تونلهای عظیم زیرزمینی است که از جمله آنها پایگاه «عماد ۴» است که پیشتر حزبالله در یکی از ویدئوهای خود آن را به نمایش گذاشته بود؛ همچنین فرماندهی مرکزی واحد «بدر» که پس از «نیروی رضوان» برجستهترین واحد نظامی بهشمار میرود، در این تپه قرار دارد.
واقعیت این است که هدفگیری مستقیم و مکرر ارتش رژیم صهیونی «علیالطاهر» و حومه شهرهای نبطیه الفوقا، کفرتبنیت، ارنون، بهاضافه جنگلها و منطقه بین میفدون و زوطر شرقی و تپه دبشه، در چارچوب آمادهسازی نیروهای اشغالگر برای یورش زمینی با پوشش سنگین هوایی به ارتفاعات به محض دریافت «چراغ سبز» از سوی رهبری سیاسی امریکا و دستور کابینه امنیتی کوچک رژیم صهیونی است. البته رهبری سیاسی رژیم صهیونی نیز خود در تلاش است تا چشمپوشی آمریکا را برای اجرای عملیات در زمانی که شرایط میدانی مساعد باشد، بهدست آورد. این موضوع از سوی رژیم صهیونی با مقامات آمریکایی، از فرستاده آمریکا، ژنرال جوزف کلیرفیلد، که برای رفع موانع مذاکره بین بیروت و تلآویو به منطقه آمده، گرفته تا بالاترین سطوح دولت آمریکا، بهطور مستمر پیگیری میشود. اما مسلماً حزبالله که تحرکات میدانی نیروهای اشغالگر در اطراف تپه را از نزدیک رصد میکند، با تمام توان نظامی خود در صدد خنثیسازی هرگونه تلاش گسترده رژیم صهیونی برای دستیابی به آنچه تاکنون در میدان نتوانسته بهدست آورد، برخواهد آمد. از سوی دیگر، در صورتی که کار به نبرد گستردهای برای تغییر وضعیت موجود در جنوب کشیده شود، تهران نیز فشار بر واشنگتن را افزایش خواهد داد و به طور مستقیم ورود خواهد کرد. تپه «علیالطاهر» یکی از برجستهترین پایگاههای خط دفاعی دوم رزمندگان حزبالله بهشمار میرود و به هیچوجه نمیتوان از آن چشم پوشید، حتی اگر کل اوضاع امنیتی دوباره منفجر شود. در واقع، ارتفاعات علی طاهر خط مقدم جبهه مقاومت ضد صهیونیستی تلقی می گردد که در صورت شکست این خط، خطرات راهبردی متوجه لبنان و منطقه خواهد شد. بنابراین، حفظ ارتفاعات علی طاهر ضرورتی راهبردی و مهم است که باید با حساسیت دنبال شود و به رزمندگان حزب الله بیش از پیش کمک شود که مقاومت کنند و از نظر سیاسی نیز به امریکا فشار وارد کرد که مانع از استمرار نقش آتش بس رژیم در لبنان شود.