رصدداخلی

انتقاد کیهان از معاون پزشکیان

در شرایطی که دشمن با صرف هزینه‌های کلان و به‌کارگیری تمام ظرفیت‌های جاسوسی خود، پروژه شوم صیانت‌زدایی از خانواده ایرانی را کلید زده است، اظهارات اخیر معاون حقوقی رئیس‌جمهور درباره قانون حجاب، علامت سؤال‌های بزرگی را پیش روی افکار عمومی و جریان انقلاب قرار داده است. وی در اظهار نظری مضحک، ادعا می‌کند: «قانون حجاب قابلیت اجرا ندارد؛ اجرای آن می‌توانست به همبستگی اجتماعی آسیب بزند.» باید اذعان کرد که بیشتر زنان و دختران کشف حجاب‌کننده افرادی هستند که از عمق ماجرا بی‌خبرند؛ دخترانی که باز هم به تعبیر رهبر شهید انقلاب، «دختران خود ما هستند». حضور همین طیف از جامعه با چشمانی‌گریان در سوگ امام شهید و رجزخوانی‌شان علیه آمریکا و اسرائیل، گواه روشنی است که آنان صرفاً در تور فریب رسانه‌ای افتاده‌اند. اگر حفظ حجاب واجب الهی و نص صریح قانون است، و اگر کشف حجاب پدیده‌ای خانمان‌سوز و متلاشی‌کننده بنیان خانواده است، چطور معاونت حقوقی دولت به‌جای ارائه راهکار‌های قانونی، صراحتاً از ناکارآمدی سخن می‌گوید؟ /کیهان

آشتی ملی به سبک اصلاحات

روزنامه اعتماد نوشت: کشور اکنون به تصمیمی بزرگ‌تر نیاز دارد: عفو عمومی به عنوان بخشی از برنامه‌ای فراگیر برای آشتی ملی. از نظر حقوقی نیز باید میان این دو تمایز گذاشت. عفو یا تخفیف مجازات محکومان، بر پایه بند ۱۱ اصل ۱۱۰ قانون اساسی و ماده ۹۶ قانون مجازات اسلامی انجام می‌شود، سخن بر سر کسانی است که مرتکب خشونت نشده‌اند: زندانیان سیاسی، عقیدتی، رسانه‌ای و مدنی، محکومان رخداد‌های اعتراضی و کسانی که به دلیل بیان دیدگاه یا فعالیت مسالمت‌آمیز با تعقیب و مجازات روبه‌رو شده‌اند. جامعه امن به برخورد قانونی با مجرمان خطرناک نیاز دارد؛ اما عدالت هنگامی معنا می‌یابد که میان مجرم خطرناک، خطاکار، منتقد و معترض تفاوت گذاشته شود. دامنه این آشتی باید ایرانیان خارج از کشور را نیز دربرگیرد. بسیاری از آنان، با وجود دلبستگی عمیق به میهن، به دلیل نگرانی از بازداشت یا وجود پرونده‌هایی با وضعیت نامعلوم، از بازگشت پرهیز می‌کنند؛ حال آنکه شمار زیادی از آنان اساسا جرمی مرتکب نشده‌اند که نیازمند بخشایش باشند. در کنار عفو محکومان، باید پرونده‌های ناشی از فعالیت‌های سیاسی، مدنی و رسانه‌ای مسالمت‌آمیز بازنگری یا مختومه و سازوکاری رسمی، شفاف و قابل اعتراض برای استعلام وضعیت قضایی و تضمین بازگشت امن ایرانیان ایجاد شود

آقای روحانی! حداقل سکوت کنید

مهدی فضائلی، عضو دفتر حفظ و نشر آثار رهبر شهید انقلاب اسلامی، در یادداشتی نوشت: آقای روحانی، که روایت فتح و پیروزی فوق‌العاده‌ای از دولت خود ارائه کرده‌اند، رکورد "ناکارآمدترین" دولت بعد از انقلاب را به نام خود ثبت کرده است. این ناکارآمدی آنقدر بود که رهبر شهید انقلاب بر خلاف سیره معمول خود، بار‌ها از دهه ۹۰ به عنوان دوران ناموفق و دولت کم‌کار و دوره توقف اقتصاد و... نام بردند! ایشان یکی از "غیر مردمی‌ترین" مسئولان کشور در بعد از انقلاب بوده است. این ناکارآمدترین، غیر مردمی‌ترین، بی‌ادب‌ترین، نامحبوب‌ترین رئیس‌جمهور، هر از چندگاهی وزرا و استانداران زمان خود را جمع می‌کند و ارائه طریق می‌فرماید و برای برون رفت کشور از مشکلات، نسخه تجویز می‌کند و ناخودآگاه این ضرب‌المثل را تداعی می‌کند که"کل اگر طبیب بودی سر خود دوا نمودی"! آقای روحانی! اگر جسارت همراهی با ولی امر و انبوه مردم مبعوث شده را ندارید حداقل تردید افکنی نکنید و پیشنهاد عملی خود برای پایان عزتمندانه جنگ را که هر ایرانی باغیرتی از آن استقبال می‌کند ارائه نمایید.

انتقاد رجا نیوز از یک اظهار نظر قضایی

سایت رجا نیوز نوشت: رئیس قوه قضائیه در اقدامی خلاف انسجام اجتماعی و وحدت‌شکن، روایتی عجیب درباره پرونده چای دبش ارائه داد. این روایت نیز البته همچون سایر اطلاع‌رسانی‌های پیشین قوه قضائیه به جای معرفی عناصر اصلی و ردیف بالا، بر احکام دو وزیر دولت سیزدهم تمرکز داشت که متهمان ردیف ۱۸ و ۲۲ این پرونده بودند. اژه‌ای در سخنان خود اظهار کرد که وزرای دولت سیزدهم ترک فعل نکرده بلکه مرتکب جرم شده بودند. اما این سخنان در حالی مطرح می‌شود که یک بررسی ساده نشان می‌دهد این گفته او با نص احکام صادرشده پرونده چای دبش تناقض دارد. بر اساس حکم صادره برای پرونده فساد «ارزی» چای دبش، علیرغم صدور احکام سنگین برای متهمان ردیف‌های اول، اما سیدجواد ساداتی‌نژاد و سیدرضا فاطمی‌امین وزرای وقت جهاد کشاورزی و صنعت معدن و تجارت به پنج سال حبس تعزیری محکوم شده، ولی دادگاه به دلیل «مداخله ضعیف متهمان در وقوع جرم» محکومیت سیدجواد ساداتی‌نژاد را به دو سال و محکومیت سیدرضا فاطمی‌امین را به یک سال تخفیف و کاهش داده است.

چرا چین میانجی گری نمی‌کند؟!

در خصوص دیدار‌های دوجانبه در حاشیه اجلاس نیز باید گفت اگر پزشکیان با شی جین‌پینگ دیدار کند، به نظر می‌رسد حتی موضوع میانجیگری چین در جنگ فرسایشی ایران و آمریکا می‌تواند از مسائل اقتصادی نیز مهم‌تر باشد. پزشکیان باید از رئیس‌جمهوری چین یک سئوال و یک درخواست روشن داشته باشد: آیا چین حاضر است برای ایجاد یک چارچوب سیاسی جهت پایان جنگ ایران و آمریکا نقش فعال‌تری ایفا کند؟ چین از معدود کشور‌هایی است که همزمان با ایران رابطه راهبردی دارد، خریدار مهم نفت ایران است، با آمریکا روابط اقتصادی گسترده‌ای دارد، با کشور‌های عربی خلیج‌فارس روابط عمیقی برقرار کرده و عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل است؛ بنابراین مزیت چین برای ایران فقط اقتصادی نیست؛ مزیت مهم‌تر آن، ظرفیت میانجیگری و ارتباط همزمان با طرف‌های مختلف بحران است. چرا نباید به جای پاکستان، کشوری مانند چین میانجیگر این نزاع باشد؟ بی شک، اگر پکن بخواهد قادر است میان تهران و واشنگتن یک مسیر سیاسی قابل‌اعتماد ایجاد کند، در ان شرایط نقش آن بسیار فراتر از یک شریک اقتصادی خواهد بود و می‌تواند به یکی از ارکان اصلی یک راه‌حل دیپلماتیک تبدیل شود. /روزنامه اطلاعات

بی‌بی‌سی‌فارسی و یمنی‌ها

بریتانیا در عربستان و امارات منافع راهبردی دارد و بی‌بی‌سی در یک محیط نهادی، ژئوپلیتیکی و فرهنگی بریتانیایی فعالیت می‌کند و حتی با فرض استقلال تحریریه، افق انتخاب موضوع، اهمیت‌گذاری و چارچوب‌بندی خبر نمی‌تواند کاملاً از محیط راهبردی کشور مادر منفک باشد. اکنون یمنی‌ها دوباره بخش فوق‌راهبردی سرزمین خود را از دست مزدوران سعودی آزاد کردند که یک فتح‌الفتوح آشکار و ان‌شاءالله فتح‌بابی است بر فتوحات بزرگ دیگر. بی‌بی‌سی‌فارسی ولی این‌بار تغییر محسوسی در وزن‌دهی و قاب‌بندی اخبارش داده است. هر جزیره و هر بخش تازه‌ای را که یمنی‌ها آزاد می‌کنند، پوشش می‌دهد. فقط اجازه ندارد که بگوید انصارالله! و می‌گوید «حوثی»‌ها چنین و چنان کردند. آمریکا و بریتانیا خودشان در منطقه ده‌ها نوکر و گاو شیرده دارند ولی با عملیات رسانه و نسبت‌دادن کنش‌های بازیگران مقاومت به ایران، موجب حذف انگیزه‌ها، منافع و تاریخ مستقل خود آن بازیگران از روایت می‌شوند. فتح‌باب یمنی‌ها استراتژی و تاکتیک‌های بی‌بی‌سی را به‌هم ریخته است. آن‌قدر صادقانه و خالصانه پیش می‌روند که هر تدبیر حیله‌گرانه‌ای مقابل آنان از پای درمی‌آید! /جوان

آژانس تکراری؛ ایران متفاوت

آنچه اخیرا در شورای حکام علیه ایران رقم خورد، بخشی از همین فعالیت ابزاری آژانس است. در یک سال گذشته و علی‌رغم تجاوز بمب‌افکن‌های آمریکایی به تأسیسات هسته‌ای ایران، کنشی در رد و محکومیت این حملات از سوی آژانس دیده نشد و همچنان آژانس و شورای حکام و گروسی - دبیرکل آژانس- ترجیح می‌دهند در سوی متجاوز بایستند. چنین کنش‌هایی در قبال حقوق مردم ایران از سوی نهاد‌های بین‌المللی طی پنج دهه گذشته بار‌ها تکرار شده و اعتبار این نهاد‌ها را نزد ایرانیان به سطحی نازل رسانده است. از این منظر، اقدام شورای حکام برای ایرانیان یک بازی تکراری و خسته‌کننده است و اعتبار چندانی ندارد. اکنون موضوع اصلی این است که ایران چه باید بکند، نه آنکه شورای حکام چه کرده است. /الف