۰۹:۲۳
۱۴۰۵/۰۶/۲۳
معادله جدید قدرت در جنوب دریای سرخ؛

تنگه‌ای که سرنوشت جنگ را تغییر می‌دهد

ط
تسلط نیروهای یمنی بر باب‌المندب، این تنگه راهبردی را به یکی از مهم‌ترین نقاط فشار بر اسرائیل تبدیل کرده است؛ تحولی که می‌تواند معادلات امنیتی و دریایی غرب آسیا را از هرمز تا دریای سرخ تحت تأثیر قرار دهد.
نویسنده :
مصطفی علیجان زاده کارشناس مسائل بین الملل
کد خبر:
۳۹۶۴

 در حالی که جهان توجه خود را بر تنش‌های منطقه‌ای متمرکز کرده، تحولی راهبردی در جنوب دریای سرخ در حال وقوع است که معادلات قدرت را در غرب آسیا دگرگون می‌کند. تسلط نیرو‌های یمنی بر تنگه باب‌المندب، نه‌تنها به‌عنوان یک پیروزی نظامی، بلکه به‌مثابه یک زلزله ژئوپلیتیک برای تل‌آویو تلقی می‌شود. رسانه‌های اسرائیلی که تا دیروز پیروزی‌های خود را جشن می‌گرفتند، امروز با لحنی نگران، از «دستاورد راهبردی بزرگ» انصارالله سخن می‌گویند.

 شبکه ۱۴ اسرائیل، که از راست‌گراترین رسانه‌های این رژیم به شمار می‌رود، در گزارشی اعتراف‌گونه نوشت که انصارالله با اتکا به قدرت ایران توانسته به یک دستاورد راهبردی بزرگ و مهم در سطح منطقه‌ای دست پیدا کند. این شبکه صهیونیستی تأکید کرد که تسلط کامل نیرو‌های یمنی بر باب‌المندب، نه فقط از جنبه منطقه‌ای، بلکه در سطح جهانی نگران‌کننده است. اما این پایان ماجرا نیست؛ کانال ۱۲ اسرائیل با نقل قول از یک مقام امنیتی، هشدار داد که کنترل باب‌المندب می‌تواند «خطرناک‌تر از وضعیت تنگه هرمز» باشد.

 دلیل این نگرانی عمیق، جغرافیای منحصر‌به‌فرد باب‌المندب است. این تنگه بسیار باریک‌تر از هرمز است و همین ویژگی، آن را به یک تله مرگبار برای کشتیرانی تبدیل می‌کند. یک مقام اسرائیلی در این باره می‌گوید: «حوثی‌ها می‌توانند بدون نیاز به رادار‌های پیشرفته، کشتی‌ها را با چشمان خود ببینند و با موشک‌های ضدتانک ساده شلیک کنند.» این یعنی حتی یک شلیک ساده می‌تواند به یک کشتی تجاری اصابت کند و کل مسیر دریای سرخ را ناامن سازد.

 اهمیت این تنگه برای اسرائیل از موقعیت جغرافیایی آن ناشی می‌شود. باب‌المندب دروازه جنوبی دریای سرخ است و هر کشتی که بخواهد از مسیر دریای سرخ به کانال سوئز و سپس مدیترانه برسد، باید از این منطقه عبور کند. کنترل یا ناامن شدن این گذرگاه می‌تواند ارتباط دریایی اسرائیل با اقیانوس هند و شرق آسیا را مختل کند. این دقیقاً همان راهبرد «خفگی» است که شبکه ۱۴ اسرائیل از آن پرده برداشته و می‌گوید ایران و متحدانش اکنون در موقعیت فشار بر دو تنگه راهبردی قرار دارند.

 تجربه جنگ غزه نشان داد که این تهدید صرفاً نظری نیست. نیرو‌های یمنی با حملات موشکی و پهپادی خود علیه اهداف مرتبط با اسرائیل، ثابت کردند که می‌توانند از فاصله بیش از هزار کیلومتری، اقتصاد و حمل‌ونقل دریایی اسرائیل را تحت تأثیر قرار دهند. بندر ایلات مهم‌ترین نمونه این فشار است؛ گزارش‌ها در اواخر ۲۰۲۳ از کاهش حدود ۸۵ درصدی فعالیت این بندر خبر می‌دادند.

 در همین راستا، رژیم اسرائیل تلاش‌های دیپلماتیک و نظامی خود را برای ایجاد پایگاه در کشور‌های شاخ آفریقا کرده است. به رسمیت شناختن منطقه خودمختار سومالی‌لند به‌عنوان یک کشور مستقل، اقدامی بی‌سابقه بود که کارشناسان تنها مزیت آن را بندر «بربره» مشرف به باب‌المندب می‌دانند. پایگاه «میدل‌ایست آی» در مارس ۲۰۲۶ گزارش داد که اسرائیل در حال بررسی ایجاد تأسیسات نظامی در سومالی‌لند برای مقابله با تهدید انصارالله است.

اما مقامات دولت صنعاء، در واکنشی قاطع، حضور اسرائیل در سومالی‌لند را یک پروژه خطرناک توصیف کرده و هشدار دادند که نیرو‌های یمنی این حضور را زیر نظر دارند. به نظر می‌رسد که باب‌المندب نه فقط یک تنگه آبی، بلکه به میدان اصلی نبرد برای آینده نظم امنیتی غرب آسیا تبدیل شده است؛ میدانی که در آن، اسرائیل بیش از هر زمان دیگری احساس خطر می‌کند.

گزارش خطا
captcha
آخرین اخبار
از وعده توقف حملات تا آماده‌سازی گزینه نظامی؛
پشت‌پرده محاسبات ترامپ درباره ایران
فرار بمب‌افکن‌های آمریکایی از فیرفورد؛
رسوایی جدید برای ترامپیست‌ها!
از صعده تا باب‌المندب؛
روایت صعود قدرت نظامی انصارالله
جایگاه امارات در نظم نوظهور؛
قطب مستقل یا ضلع آسیب‌پذیر محور ضدایرانی
اعتراضات دانش‌آموزی در فرانسه؛
واکاوی آنچه الیزه نمی‌گوید!
عراق پس از پایان حضور نظامی آمریکا؛
چالش‌های عراق در مرحله پساخروج
از فروپاشی چتر امنیتی تا خروج قریب‌الوقوع؛
پایان هژمونی سنتی آمریکا در غرب آسیا
اول محاصره دریایی و حالا محاصره هوایی؛
سناریوی جدید آمریکایی‌ها علیه اقتصاد ایران چیست؟
سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل؛
بررسی رویکرد منطقه‌ای اردوغان