پیام حمله یمن به خمیس‌مشیط

عملیات گسترده موشکی و پهپادی نیرو‌های مسلح یمن علیه تأسیسات و زیرساخت‌های حیاتی پایگاه هوایی «ملک خالد» در منطقه خمیس‌مشیط، استان عسیر، فراتر از یک کنش تلافی‌جویانه مقطعی، نماد تثبیت دکترین «تسلط بر نردبان تنش» و تحقق عینی نظریه بازدارندگی مجازات‌محور است. در ادبیات مطالعات استراتژیک، پایگاه هوایی ملک خالد همواره به‌عنوان پیشرفته‌ترین و راهبردی‌ترین هاب هوایی ائتلاف متجاوز در جنوب شبه‌جزیره عربستان شناخته شده است؛ مرکزی که به دلیل استقرار آشیانه‌های زیرزمینی، اسکادران‌های جنگنده‌های نسل چهار و نیم F-۱۵، سایت‌های راداری اخطار زودهنگام و زاغه‌های انباشت تسلیحات هدایت‌شونده دقیق غربی، نقشی اساسی در تأمین برتری هوایی علیه صنعا ایفا می‌کرد. اجرای این عملیات ترکیبی، نقطه پایانی بر مصونیت جغرافیایی مبادی آتش ائتلاف متجاوز گذاشت.

از منظر داده‌های میدانی و نبرد، این عملیات پاسخی ساختاریافته به بیش از ۱۳۰ سورتی پرواز تهاجمی جنگنده‌های سعودی از مبدأ خمیس‌مشیط طی پنج روز متوالی بود؛ حملاتی که به‌طور مستقیم غیرنظامیان، تأسیسات غیرنظامی و خطوط پشتیبانی در استان‌های تعز، الحدیده، الجوف و صعده را هدف قرار داده بودند. نیرو‌های مسلح یمن با اجرای الگوی حملات اشباعی هم‌افزا ــ مرکب از پهپاد‌های تهاجمی ــ انتحاری بردبلند و موشک‌های بالستیک و کروز نقطه‌زن سوخت جامد ــ موفق شدند شبکه‌های راداری کشف و ره‌گیری، باند‌های پروازی، آشیانه‌های تعمیر و نگهداری و مخازن سوخت‌رسانی این پایگاه را دچار اختلال عملکردی شدید کنند. این رخداد بار دیگر ناتوانی عملیاتی سامانه‌های پدافند هوایی غرب‌پایه، نظیر پاتریوت (PAC-۳) و گنبد‌های راداری وابسته به سنتکام، در مواجهه با آتش متوالی و هم‌زمان از جهات گوناگون را به اثبات رساند.

اهمیت این دگرگونی استراتژیک زمانی آشکارتر می‌شود که آن را در پیوند مستقیم با تحولات ژئوپلیتیک سواحل غربی یمن تحلیل کنیم. پس از آزادسازی مناطق کلیدی در حیس و الخوخه و تسلط عملیاتی کامل بر بندر راهبردی «المخا» و جزیره ژئواستراتژیک «میون» در دهانه تنگه باب‌المندب، اتاق فرماندهی مشترک ائتلاف متجاوز کوشید با گسیل توان بمباران هوایی از پایگاه‌های جنوبی خود، معادله زمینی و دریایی را دگرگون سازد و پیشروی نیرو‌های مقاومت را متوقف کند. پاسخ ترکیبی صنعا به خمیس‌مشیط نشان داد که یمن توانسته است میان اشراف دریایی در آبراهه باب‌المندب و مهار قدرت هوایی دشمن در عمق سرزمینی، یک همبستگی چندبُعدی ایجاد کند؛ پیامی صریح مبنی بر اینکه هرگونه دست‌اندازی هوایی به سواحل یمن، مستقیماً به ابطال کارکرد پایگاه‌های مبدأ در عمق صد‌ها کیلومتری خواهد انجامید.

در سطح دکترین سیاسی ـ نظامی، تصریح بیانیه نیرو‌های مسلح یمن بر تثبیت معادلات «محاصره در برابر محاصره» و «تشدید در برابر تشدید»، ورود رسمی به فاز تحمیل هزینه نامتقارن است. بر مبنای منطق رئالیسم ساختاری، تداوم محاصره همه‌جانبه اقتصادی یمن و بستن مبادی ورودی کالا و سوخت به این کشور، مشروعیت حقوقی و استراتژیک لازم را به صنعا می‌دهد تا زیرساخت‌های اقتصادی، شریان‌های انرژی و خطوط مواصلاتی نظامی حریف را در تیررس قرار دهد. این معادله به متجاوزان تفهیم می‌کند که امنیت پروژه‌های توسعه اقتصادی، بنادر و تأسیسات نفتی در کریدور‌های جنوبی عربستان، جدا از امنیت شهروندان و تمامیت ارضی یمن نیست و هرگونه تداوم انسداد بنادر الحدیده، بهای گزافی در فلج شدن زنجیره لجستیک هوایی و بندری متجاوزان خواهد داشت.

جبهه موازی این رویارویی سخت، در ساحت جنگ ادراکی و روایت‌سازی‌های رسانه‌ای غرب و رژیم‌های وابسته دنبال می‌شود. ماشین تبلیغاتی دشمن همواره در پی آن است تا با سانسور سیستماتیک ابعاد خسارات وارده به تأسیسات نظامی ملک خالد و برجسته‌سازی ادعا‌های غیرواقعی درباره ره‌گیری صددرصدی پرتابه‌ها، از فروپاشی تصویر بازدارندگی پوشالی خود نزد افکار عمومی داخلی و سرمایه‌گذاران بین‌المللی جلوگیری کند. این رسانه‌ها در گامی فراتر، پاسخ‌های تنبیهی صنعا را به‌عنوان تهدید امنیت دریانوردی بین‌المللی بازنمایی می‌کنند تا زمینه‌ساز مداخلات مستقیم‌تر بلوک غرب شوند؛ غافل از اینکه امنیت آبراه‌های حیاتی از خلیج فارس تا دریای سرخ، نه از مسیر ائتلاف‌سازی‌های مداخله‌جویانه واشنگتن، بلکه صرفاً با شناسایی حقوق بنیادین ملت یمن و پذیرش شکست دکترین تهاجمی به دست می‌آید.

در ارزیابی نهایی، ضربات دقیق به پایگاه هوایی خمیس‌مشیط اثبات کرد که محور مقاومت در یمن به مرحله‌ای از بلوغ فناورانه، توانمندی جمع‌آوری اطلاعات و انعطاف تاکتیکی رسیده است که می‌تواند پیچیده‌ترین طرح‌های عملیاتی ائتلاف غربی ـ عربی را در نطفه عقیم سازد. تثبیت موازنه وحشت در ابعاد هوایی و دریایی، نه‌تنها فضای تنفس راهبردی جدیدی برای محور مقاومت در سراسر غرب آسیا پدید آورده، بلکه قواعد کهنه درگیری را دگرگون ساخته است. پیامی که از خاکستر پایگاه ملک خالد به گوش می‌رسد، قطعی و غیرقابل‌انکار است: زمان اجرای عملیات‌های یک‌سویه با تکیه بر مصونیت پایگاه‌های پشتیبان پایان یافته و اراده استوار مقاومت، موازنه نهایی را در پهنه زمین، آسمان و دریا رقم خواهد زد.