اروپا و آمریکا با توجه به شرایط جدید جهانی و قدرت‌گیری چین، روسیه و ایران در پازل قدرت، توان رویارویی به تنهایی با این پدیده را از دست داده‌اند. از این‌رو، برای مقابله با خیزش شرق با همکاری یکدیگر به آرایش جدیدی برای شکست شرق رسیده‌اند.

از منظر منطقه‌ای نیز، این وضعیت برای جبهه مقاومت حامل یک پیام روشن است: هرچه آمریکا و رژیم صهیونیستی بیشتر به سمت ماجراجویی بروند، بیشتر در گرداب فرسایش فرو می‌روند. آنها تصور می‌کردند با تمرکز بر فشار نظامی و روانی، می‌توانند ابتکار عمل را از محور مقاومت بگیرند.

به تازگی شرکت رسانه ای دونالد ترامپ اعام کرده که می‌خواهد در حرکتی، پست های مهم و حساس رئیس جمهور آمریکا را اندکی قبل از انتشار، به افراد و شرکت هایی که مایل هستند، بفروشد! این حرکت در ابعاد مختلف، هم برای ترامپ و هم حکمرانی آمریکایی، حامل خسارات جدی است.

وضعیت پدافند اردن به عنوان یک هشدار جدی برای متحدان منطقه‌ای آمریکا محسوب می‌شود. ورود مستقیم جنگنده‌های اروپایی نشان از اوج گرفتن درگیری و ناتوانی آنها در برابر قدرت نظامی ایران دارد.

سفر جوزف عون به کاخ سفید و اولتیماتوم دونالد ترامپ به عون برای هماهنگی با جولانی علیه حزب الله، در حالی طرحی غیرقابل اجرا خوانده میشود، که محور مقاومت با هوشیاری کامل در میدان حاضر است و هرگونه انحراف از این مسیر، لبنان را به ورطه جنگ داخلی و آشوبی تمام عیار خواهد کشاند. آنچه واشنگتن دنبال می کند، نه صلح و ثبات، بلکه تغییر معادلات به نفع رژیم صهیونیستی و آزادسازی آن برای جنگی دیگر علیه ایران است.

نشست ناتو در ترکیه با حضور فعالانه ترامپ، نشان از عدول آمریکا از سیاست‌های اعلامی خود و عمل در فضای محدود سیاسی است. ناکامی اروپا در میدان اوکراین و ناامیدی آمریکا در میدان ایران، فضای نشست ناتو در ترکیه را در حالت ضعف قرار داده بود. هرچند این ضعف سیاسی غرب در میان پروپاگاندای رسانه‌ای آن پنهان می‌شود اما واقعیت آن تغییری نمی‌کند.

سازوکارهای نظامی آمریکا به شدت به ابزارها و ادوات گرانقیمت جاسوسی و نظارتی وابسته هستند. وقتی این ادوات آسیب می بینند یا منهدم می شوند، توان عملیاتی ارتش آمریکا نیز به شدت کاهش پیدا می کند. از این رو، ایران با حمله به پایگاه های آمریکایی در منطقه، بخش مهمی از ظرفیت آفندی و عملیاتی آمریکا را هدف قرار می دهد.

صهیونیست ها در برهه زمانی کنونی به دلایل مختلف، ورود به عرصه جنگ افروزی صریح علیه ایران را به صلاح خود نمی‌بینند و در تقسیم کار آشکار با آمریکا، در حوزه جنگ تبلیغاتی و روانی و حمایت از گروهک های ضدانقلاب فعال شده اند.

پیروزی در یک نبرد راهبردی، تنها در عدد و رقم موشک‌های شلیک شده یا وسعت انفجار پایگاه‌های دشمن خلاصه نمی‌شود. اگر فکر کنیم قدرت فقط در «زدن» خلاصه شده، در زمین دشمن بازی کرده‌ایم. پیروزی، در حقیقت نتیجه یک معادله مقاومت چندلایه است؛ معادله‌ای که از دو سر حیاتی تشکیل شده: ضربات کوبنده نظامی در میدان و تاب‌آوری تمدنی ملت در پشت صحنه. این دومی، همان سدی است که دشمن برای شکستنش، تمام توان سایبری، رسانه‌ای و اقتصادی خود را بسیج کرده است.