اما پاسخ ایران دیری نپایید. سحرگاه امروز، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پایگاه هوایی علی‌السالم در کویت را هدف حملات موشکی...

در حوزه هسته‌ای نیز اختلافات اصلی همچنان پابرجاست. آمریکا خواهان محدود شدن غنی‌سازی و انتقال بخشی از اورانیوم غنی‌شده از خاک ایران است اما..

مهم‌ترین بخش استراتژیک تحولات اینجاست که حتی اگر آمریکا از نظر نظامی برتر باشد، نفسِ طولانی‌شدن جنگ و ناتوانی در دستیابی به پیروزی سریع، بازدارندگی آمریکا را تضعیف می‌کند..

پیش از این، مقامات عراقی در ماه‌های گذشته پیام‌های مکرری از سوی ساکنان محلی و عشایر دریافت کرده‌اند که حاوی گزارش‌هایی درباره تحرکات شبانه و پرواز هلیکوپتر‌های ناشناس بود در مناطق غربی بوده است و....

تحلیل آزادسازی خرمشهر به مثابه یک پیروزی نظامی، تقلیل دادن یک «رخداد تأسیسی» به یک «رویداد تاریخی» است. خرمشهر یک خاطره نیست و..

 سفر ترامپ به پکن با تأکید بر مسائل تجاری، اما با تأخیری انجام شد که دلیل آن تمرکز واشنگتن بر جنگ با ایران و اهمیت پرونده ایران برای ترامپ عنوان گردیدو...

بخش مهم دیگری از این ارزیابی‌ها به تردید آمریکا درباره ورود مجدد به جنگ گسترده علیه ایران مربوط می‌شود. رسانه‌ها و تحلیلگران اسرائیلی معتقدند که حملات قبلی نتوانسته ایران را وادار به عقب‌نشینی کند و...

توقف عملیات جنگی کنونی میان ایران و آمریکا پایان جنگ را رقم نزده، بلکه میدان رویارویی را از نبرد نظامی به دیپلماسی فشار حداکثری و محاصره دریایی منتقل کرده است. آمریکا در بن‌بستی چندلایه گرفتار است: جنگ تمام‌عیار فاقد روایت پیروزی و هزینه‌سرشار است، و دیپلماسی برتری‌جویانه نیز به توافقی پایدار نینجامیده است. محاصره دریایی نیز برخلاف هدف اولیه، به شمشیر دو لبه‌ای بدل شده که اقتصاد جهانی و جایگاه داخلی ترامپ را تهدید می‌کند.

جنگ تحمیلی ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران؛ تنها برخاسته از اهداف و انگیزه های سیاسی، امنیتی و اقتصادی نبوده است؛ بلکه یکی از ابعاد مهم آن عوامل ایدئولوژیک بوده است. پژوهشگران در واکاوی این جنبه مهم از جنگ بر این باورند که آرمان‌های صهیونیستی و روایت انجیلی در یک نقطه همگرا شده اند که عبارت است از تبدیل اسرائیل به مرکز رویدادهای جهانی و تشدید درگیری‌های منطقه‌ای، از جمله جنگ با ایران، به عنوان بخشی از یک مسیر تاریخی با بُعد الهیاتی (تحقق آرماگدون) که فراتر از سیاست‌های متعارف می باشد.

شکاف عمیقی بین مفهوم لبنان از کاهش تنش، مبتنی بر آتش‌بس و بازگشت به ثبات مرزی مطابق با توافق ۲۰۲۴، قطعنامه ۱۷۰۱ و مفهوم رژیم اسرائیل، که هدف آن ایجاد یک واقعیت امنیتی جدید است که اساساً قابلیت‌های مقاومت در جنوب را محدود می‌کند، وجود دارد.