در چنین شرایط غبارآلودی، رسانه‌های غربی به صورت هماهنگ خط خبری خاصی را پمپاژ می‌کنند: «در کاخ سفید بر سر حمله به ایران اختلاف نظر وجود دارد!» این دقیقاً همان چیزی است که در دکترین اطلاعاتی به آن «تزریق عدم قطعیت کاذب» می‌گویند. آنها می‌خواهند با ارسال پالس‌های متناقض، سیستم پدافندی و آمادگی تهاجمی ما را در حالت تعلیق نگه دارند تا آرایش متناسب نگیریم.

فلسفه‌ی وجودی ارتش آمریکا در جهان، تضمین امنیت خطوط کشتیرانی برای نظام سرمایه‌داری است. حالا تصور کنید ناوشکن میلیارد دلاری آمریکا در منطقه حضور دارد، اما نمی‌تواند جلوی یک شهپاد چند هزار دلاری ایرانی را بگیرد که در حال شکار یک کشتی آمریکایی یا اسرائیلی است؛ و درست در همان لحظه، یک نفتکش غول‌پیکر چینی با آرامش و امنیت کامل از کنار آنها عبور می‌کند. وقتی ابرقدرتی نتواند امنیت کشتی‌های تحت حمایت خود را تأمین کند، اعتبار هژمونیک او در کل جهان فرو می‌ریزد.

وقتی مقام یا چهره‌ای نزدیک به حلقه قدرت در آمریکا از "تحیر" در مورد عدم عقب‌نشینی ایران سخن می‌گوید، این در واقع بیانگر آن است که محاسبات پیشین درباره اثرگذاری فشار نظامی و نمایش قدرت، به نتیجه مورد انتظار نرسیده و کاخ سفید برخلاف مواضع اعلامی خود، در پشت پرده به دنبال راه هایی است که ریسک کمتری داشته باشند.

این تروریست‌های رسانه‌ای دقیقا مانند منافقین اجاره‌ای هستند و هر روز خانه به دوش در حال اجرای پروژه‌های ضد ایرانی برای دشمنان ایران هستند تا ١۴٠١ برای عربستان، مدتی در اختیار انگلیس و به مدت دو سال است با تمام قوا برای صهیونیست‌ها شمشیر می‌زنند.

 تهدید مستقیم علیه رهبر انقلاب، به ویژه کسی که خود را فدای ملت و آرمان‌های آن کرده، تنها تلاشی برای تاثیرگذاری بر افکار عمومی ایران و منطقه و در عین حال نمایش قدرتی پوشالی از سوی آمریکا است.

شلیک موشک صیاد از روی ناو شهید صیاد شیرازی، یک رزمایش نمایشی نبود؛ یک پیام استراتژیک به واشنگتن بود. نیروی دریایی سپاه به دشمن اعلام کرد: "دوران برتری بی‌دردسر شما در آسمان دریا تمام شد.