این تنگه تنها مسیر آبی برای دسترسی از خلیج‌فارس به اقیانوس هند و آب‌های آزاد است. تقریبا تمامی صادرات نفت و گاز کشور‌های حاشیه خلیج‌فارس از جمله ایران، عربستان سعودی، عراق، امارات متحده عربی، کویت، قطر و بحرین باید از این آبراه بگذرد. این موضوع آن را به یک گذرگاه حیاتی انرژی برای اقتصاد جهانی تبدیل کرده است.

چرخش به سمت همسایگان نیز اگر در قالب سازوکار اقتصاد دیده شود، به معنای گسترش بازار‌ها و افزایش رقابت است، نه صرفا یک انتخاب سیاسی. تجربه اتحادیه اروپا یا پیمان‌های منطقه‌ای در آسیا نشان می‌دهد که تجارت منطقه‌ای می‌تواند به تقویت بنگاه‌ها و افزایش کارایی منجر شود، به‌شرط آنکه موانع تجاری کاهش یابد و قواعد شفاف باشد.

اکنون دونالد ترامپ در برابر یک دوراهی سخت قرار گرفته است. اگر بدون دستاورد قابل توجهی از این جنگ خارج شود، یک شکست سخت و حیثیتی را در کارنامه خود ثبت خواهد کرد. از طرفی، تبعات اقتصادی و امنیتی جنگ به گونه‌ای است که تداوم جنگ را برای وی دشوار و پرهزینه خواهد کرد؛ بنابراین دولت آمریکا سعی خواهد کرد برای حفظ وجهه خود حتی الامکان جنگ را ادامه دهد و در عین حال ضمن دستاوردسازی‌های کاذب، در صدد راهکار‌هایی برای خروج آبرومندانه از جنگ برخواهد آمد.

محمد بن زاید، رئیس امارات متحده عربی ادعا کرده است که "امارات متحده عربی مهره سرسختی است و ما عقب‌نشینی نخواهیم کرد و از جنگ قوی‌تر بیرون خواهیم آمد. "، اما روشن است که امارات بدون اتحاد با غرب و همکاری با رژیم صهیونیستی قادر به تامین امنیت خود نیست؛ به ویژه آنکه جنگ کنونی نشان داد این کشور بیش از آنکه ادعا می‌شد، آسیب پذیر است.

اشتباه دیگر دشمن نادیده گرفتن این قانون طلایی بود که "شروع کننده جنگ، بازنده است. " مرور شکست‌های تاریخی در صد سال اخیر نشان می‌دهد که هر قدرتی که جنگ را شروع کرده در نهایت، پشیمان یا بازنده میدان شده است. آلمان، ژاپن و ایتالیا جنگ جهانی دوم را شروع کردند و در نهایت شکست خوردند. آمریکا جنگ ویتنام را شروع کرد و شکست خورد، شوروی به افغانستان تجاوز کرد و با دست خالی عقب‌نشینی کرد.

جنگ زمانی ماهیت منطقه‌ای پیدا کرد که طی دهه‌های گذشته بخش قابل توجهی از کشور‌های منطقه اجازه دادند خاک، آسمان و زیرساخت‌های خود به محل استقرار نیرو‌ها و پایگاه‌های نظامی ایالات متحده تبدیل شود. پایگاه‌های نظامی آمریکا در خلیج فارس، عراق، سوریه و دیگر نقاط منطقه سال‌هاست بخشی از آرایش نظامی واشنگتن علیه جمهوری اسلامی ایران بوده‌اند.

مردم ایران در طول تاریخ نشان داده‌اند که در لحظه‌های خطر، اختلافات را کنار می‌گذارند. امروز نیز وقتی صدای چکمه‌های دشمن شنیده می‌شود، جامعه به‌خوبی می‌داند چه باید بکند. تجربه دفاع مقدس ۸ ساله و جنگ تحمیلی دوازده روزه، تجربه مقابله با تروریسم و تجربه سال‌های طولانی فشار خارجی، این بلوغ سیاسی را در جامعه ایرانی ایجاد کرده است که دقیقاً بداند در کجای بازی قرار دارد و چه وظیفه‌ای بر عهده او می‌باشد.

سورپرایز‌های ایران در این جنگ زیاد است.اگر اصابت موشک‌ها در میدان سخت دشمن را فرسوده می‌کند، روایت درست و صادقانه، اراده ملی را تثبیت می‌کند.