«به نظر می رسد رژیم اشغالگر قدس و لابی‌های متحد آن در پشت‌پرده با انتشار حساب شده اسناد مرتبط با رسوایی ترامپ، سعی دارند وی را قانع کنند و تحت فشار قرار دهند که هرچه سریعتر وارد اقدام نظامی علیه ایران شود. در حقیقت، صهیونیست ها از طریق رسوایی جفری اپستین در حال باج گیری از ترامپ هستند و سعی دارند وی را در ریل و مسیری قرار دهند که مطلوب اسرائیل است.»

هدف ایران از این رزمایش، هوشمندانه و چندبعدی است. این مانور، پیش از هر چیز، پاسخی پیشدستانه و قاطع به تشدید تحرکات نظامی اخیر آمریکا، از جمله استقرار ناو هواپیمابر لینکلن، و تقویت تجهیزات و پایگاه‌های آمریکا در منطقه محسوب میشود..

با در نظر گرفتن این تحلیل، می‌توان گفت که جمهوری اسلامی ایران با اتخاذ یک رویکرد جدید در دکترین خود، به سمت یک استراتژی فعالانه و متکی بر قدرت خود حرکت می‌کند. این امر نه تنها شرایط امنیتی را برای کشور بهبود می‌بخشد، بلکه افق‌های جدیدی برای توسعه و ثبات منطقه‌ای زنده می‌سازد.

در نقطه مقابل ایران نیز اعلام کرده است که در صورت آغاز جنگ، هم تلفات زیادی به دشمن تحمیل می‌کند و هم آماده فرسایشی کردن جنگ و توسعه دامنه جنگ می‌باشد.

 ترامپ نه مخالف جنگ، بلکه مخالف «گرفتار شدن» است. انتقاد او به بوش و اوباما آن بود که حضور زمینی طولانی‌مدت، هزینه‌های تصاعدی و ناکارآمدی سیاسی را به همراه آورد.

دشمن دارد با ما شطرنج چندلایه بازی می‌کند؛ لایه نظامی، لایه اطلاعاتی، لایه تحلیلی. واکنش ما نباید فقط در لبه تهدید نظامی متمرکز باشد. پیروزی در این نبرد، از آن کشوری است که بتواند سریع‌تر از دشمن، الگوی تحلیلی او را بشکند و او را وارد بازی در زمینی کند که ما طراحی کرده‌ایم.