موفقیت این عملیات در گرو تداوم و ارتقای چنین توانمندی‌هایی، همراه با دیپلماسی هوشمندانه برای تبدیل این اهرم نظامی به دستاورد سیاسی است. منطقه شاهد تولد یک معادله امنیتی جدید است که در آن، ایران به عنوان یک بازیگر دریایی تعیین‌کننده، نمی‌تواند نادیده گرفته شود.

این هدایت کلان، مانند فرمانی برای بحرکت درآوردن تمام ظرفیت‌های داخلی عمل کرد. نتیجه این تصمیم، شکوفایی بی سابقه توان پژوهشگران ایرانی و رسیدن به خودکفایی در تولید واکسن بود. امروزه ایران نه تنها نیاز داخلی را برطرف کرده، بلکه به صادرکننده واکسن به دیگر کشور‌ها تبدیل شده است.

آنچه واشنگتن را در برابر تهران متفاوت از کاراکاس می‌کند، «عمق راهبردی ایران» است: جغرافیای بزرگ، نیروی انسانی جوان، زیرساخت‌های قابل ملاحظه نظامی و عقاید انقلابی و ضد آمریکایی. از همین رو، اگر ترامپ بخواهد با «یک حمله محدود» معادلات ایران را تغییر دهد با مجموعه‌ای از محدودیت‌های راهبردی و پیامد‌های پیش‌بینی‌ناپذیر مواجه خواهد شد.

حرکت در این مسیر، نه انتخاب که تکلیفی تاریخی برای نسل حاضر در قبال آیندگان است. اینجاست که دایره کامل بازدارندگی بسته می‌شود و معادله امنیتی به نفع ثبات دائم و صلح غیرقابل نقض، به طور قطعی به ثمر می‌نشیند.

اگر پایه‌های امنیت ملی ما را هدف بگیرید، تمام شالوده‌های امنیتی شما را هدف خواهیم گرفت.»این تنها روش برای تبدیل «تهدید جنگ» به «ضمانت صلح» است.

چهار سناریوی احتمالی: ایجاد موج دوم اغتشاشات با هدف تضعیف جمهوری اسلامی و فراهم‌سازی زمینه مداخله خارجی حقوق‌بشری؛ ارعاب و تغییر دستگاه محاسباتی مسئولان کشور برای تسلیم در برابر شرایط آمریکا؛ انجام عملیات محدود نظامی علیه شخصیت‌ها و دارایی‌های راهبردی؛ و نهایتاً انجام عملیات گسترده با هدف نابودی ساختارهای نظامی و سیاسی.

جامعه ایرانی بیش از آنکه به نسخه‌های تکراری خیابان‌محور و براندازانه و آشوب و هرج و مرج نیاز داشته باشد، محتاج سیاست‌ورزی عاقلانه، واقع‌بین و مسئولانه است؛ سیاستی که بداند میان اعتراض، اصلاح و آشوب، مرز باریکی وجود دارد و عبور بی‌محابا از آن، نه نشانه شجاعت سیاسی، بلکه علامت ورشکستگی فکری و جریانی است.

کارنی، ابتدا در مجمع جهانی اقتصاد داووس و سپس با وضوح بیشتر در سخنرانی‌های داخلی خود، بدون نام بردن مستقیم از ترامپ، به محکومیت «اعمال زور قدرت‌های بزرگ بر کشور‌های کوچک‌تر» پرداخت. او با تاکید بر اینکه «کانادا به خاطر کانادایی بودنش رونق می‌گیرد» و «ما در خانه خود ارباب هستیم»، پیامی روشن در ردّ منطق وابستگی و حقارت ارسال کرد

دشمن تا زمانی که احساس کند «پنجره فرصت» برای حمله با هزینه کم باز است، پیشروی خواهد کرد. بسته شدن این پنجره از سوی اروپا در گرینلند، یک درس کلاسیک در مدرسه سیاست واقعی است که ما باید همواره آن را مد نظر داشته باشیم.