عربستان سعودی پس از جنگ تحمیلی محور صهیونیستی-آمریکایی علیه ایران و تشدید بحران یمن، با عمیق‌ترین چالش امنیتی و اقتصادی چند دهه اخیر روبه‌رو شده است. ریاض در پاسخ، مسیر تنوع‌بخشی به شرکای امنیتی و بازتعریف مناسبات منطقه‌ای خود را در پیش گرفته، اما این راهبرد تاکنون نتوانسته است آسیب‌پذیری ساختاری این کشور را جبران کند و وابستگی‌های امنیتی، نظامی و اقتصادی ریاض همچنان محدودیت‌های قابل‌توجهی برای ایفای نقش آن در معادلات جدید غرب آسیا ایجاد می‌کند.

جنگ غزه، علاوه بر میدان نظامی، عرصه دیگری را نیز به میدان رویارویی اسرائیل تبدیل کرده است؛ عرصه‌ای که در آن افکار عمومی آمریکا، شبکه‌های اجتماعی، دانشگاه‌ها و حتی الگوریتم‌های هوش مصنوعی به عناصر جدید نبرد راهبردی تبدیل شده‌اند.

در حالی که ائتلاف‌های غربی-عربی طی سال‌های گذشته بر برتری تسلیحاتی و فناوری نظامی خود در غرب آسیا تکیه کرده‌اند، فرسایش ذخایر پدافندی، افزایش هزینه‌های نظامی و التهاب بازار انرژی، نشانه‌هایی از تغییر در معادله قدرت منطقه‌ای را آشکار کرده است.

داعش خراسان طی سال‌های اخیر از یک گروه محلی در شرق افغانستان به بازیگری فرامرزی و چندلایه تبدیل شده است. طالبان با وجود سرکوب‌های گسترده، نتوانسته چرخه تولید افراط‌گرایی را مهار کند و همین ناتوانی زمینه بازسازی شبکه‌های داعش را فراهم کرده است. ایران، روسیه و تاجیکستان هرکدام با برداشت‌های متفاوت از تهدید موجود، سیاست‌های امنیتی و اطلاعاتی خود را تنظیم کرده‌اند؛ اما فقدان یک چارچوب مشترک منطقه‌ای باعث شده است تهدید داعش خراسان همچنان پویا، مهاجم و غیرقابل‌پیش‌بینی باقی بماند.

«یک مرتبه دیگر با افزایش قیمت نفت به بیش از ۱۰۰ دلار، رئیس‌جمهور آمریکا برای چندمین بار از اشتیاق ایران به توافق با آمریکا صحبت کرده است! این دروغ در شرایطی مطرح می‌شود که تهران صراحتاً اعلام کرده تا زمانی که پیش‌شرط‌هایش محقق نشوند، هیچ‌گونه مذاکره‌ای با واشینگتن انجام نخواهد شد. صِرف طرح این دروغ، از وضعیت وخیم ترامپیست‌ها حکایت دارد.»

عملیات ترکیبی موشکی و پهپادی نیروهای مسلح یمن علیه پایگاه هوایی ملک خالد در خمیس‌مشیط، معادله سنتی برتری هوایی ائتلاف را با چالشی تازه مواجه کرده و نشان داده است که عمق سرزمینی متجاوزان دیگر از پیامدهای عملیات نظامی در سواحل و آبراه‌های یمن مصون نیست.

سوریه پس از سقوط بشار اسد به یکی از مهم‌ترین گره‌های ژئوپلیتیکی نظم جدید خاورمیانه تبدیل شده است؛ کشوری که در میان حوزه‌های نفوذ بازیگران خارجی، بحران‌های داخلی و رقابت‌های منطقه‌ای، آینده‌ای چندسناریویی را پیش‌روی خود می‌بیند و تحولات آن می‌تواند بر آرایش جدید محور مقاومت نیز اثرگذار باشد.

بیش از سه سال پس از آغاز جنگ سودان، پروژه نیروهای پشتیبانی سریع برای تصاحب کامل قدرت با مجموعه‌ای از شکست‌های میدانی، بحران مشروعیت، اختلافات داخلی و کاهش حمایت‌های خارجی مواجه شده است؛ شرایطی که حمیدتی را ناگزیر به آزمودن مسیر سیاسی برای دستیابی به اهدافی کرده که پیش‌تر تلاش داشت با قدرت نظامی به آنها دست یابد.