حمایت ترکیه از ترکمن‌ها، سنی‌ها و کردهای حزب دموکرات کردستان امری آشکار است. آنچه از این حمایت برای ترکیه به دست آمده، تأثیر آنکارا بر رفتار سیاسی این گروه‌ها، از جمله رفتار انتخاباتی آن‌ها است. به عنوان نمونه، در انتخابات اکتبر مهر 1400، هاکان فیدان، مدیر وقت سازمان اطلاعات ملی ترکیه «بر جلسات مختلف تشکیل ائتلاف حاکمیت سنی نظارت داشت.

اعتراف ترامپ مبنی بر اینکه وی مسئول حمله اسرائیل به ایران است و این روند را کاملا زیر نظر داشته، بار دیگر نشان می دهد که ابراز تمایل های غرب و به طور خاص آمریکایی ها برای تعامل با ایران، چیزی جز عملیات فریب نیست و آن ها مذاکره را صرفا دشمنی با ایران به شیوه های دیگر می بینند. در این میان، علاج مشکلات ایران همانطور که رهبر انقلاب فرمودند، چیزی جز قوی‌تر شدن بیش از پیش نیست.

در شرایط بحران‌های ژئوپلیتیک غرب آسیا، پیوستن قزاقستان به پیمان ابراهیم بیش از آنکه نشانه احیای روند صلح باشد، بازتاب درماندگی آمریکا و رژیم صهیونیستی در حفظ اعتبار سیاسی خود است. این اقدام تلاشی تبلیغاتی برای بازسازی قدرت نرم فروپاشیده تل‌آویو ارزیابی می‌شود.

ترامپ با استراتژی «صلح از طریق قدرت» بی ثباتی مزمنی در همه قاره‌ها را در پیش گرفته از خاورمیانه و شرق اروپا و اوراسیا گرفته تا امریکای لاتین، کاخ سفید در پس پرده شکاف‌های داخلی کشور‌ها و جنگ هاست. در قاره امریکا بر ونزوئلا متمرکز شده است در این مقاله به بررسی انگیزه‌های تشدیدتنش دولت ترمپ در ونزوئلا پرداخته خواهد شد. از زمان روی کار آمدن دولت ترامپ، امریکا سیاست‌های مداخله‌جویانه سنتی خود در قبال آمریکای لاتین را احیا کرده و خود را در پوشش شعار‌های احیای دموکراسی و پایان دادن به رنج مردم ونزوئلا پنهان کرده است. با این حال، بررسی گسترده‌تر لفاظی‌های رسمی و گزارش‌های اندیشکده‌های نزدیک به واشنگتن، مجموعه‌ای عمیق‌تر از منافع استراتژیک را که محرک این رویکرد است، آشکار می‌کند و ونزوئلا را به میدان آزمایش جدیدی برای معادله قدرت آمریکا در منطقه تبدیل می‌کند.

لبنان در میانه بحران‌های منطقه، به صحنه تثبیت محور مقاومت تبدیل شده است. حزب‌الله با توسعه توانمندی نظامی و ارتباطات راهبردی، نقش کلیدی در معادلات امنیتی منطقه دارد و بازدارندگی آن، توازن قدرت در شرق مدیترانه را شکل می‌دهد.

پنجمین سالگرد پیروزی ارتش آذربایجان در جنگ ۴۴ روزه با ارمنستان، نخستین رژه نظامی مشترک میان آذربایجان، ترکیه و پاکستان در باکو برگزار شد. این مراسم با حضور سران سه کشور و نواخته شدن سرودهای ملی آنان، نشانه‌ای از تقویت روابط نظامی و سیاسی میان این کشورها بود.