«منفورترین رژیم»؛ از انزجار جهانی تا فروپاشی مشروعیت

❇️ رهبر معظم انقلاب در سخنان اخیرشان بر نکته‌ای کلیدی دست گذاشتند: «امروز دشمن ما، یعنی رژیم صهیونی، منفورترین رژیم دنیاست؛ ملت‌ها از حکومت صهیونی منزجرند و دولت‌ها هم حتی آن را محکوم می‌کنند.» این جمله را اگر فقط یک نقد سیاسی ببینیم، لایه‌های عمیق‌تر تحلیل را از دست داده‌ایم.

❇️ منطق ماجرا اینجاست: مشروعیت سیاسی هر نظام بر سه ستون استوار است—پذیرش درونی، مقبولیت منطقه‌ای و احترام جهانی. رژیم صهیونیستی عملاً هر سه ستون را از دست داده است.

- پذیرش درونی: حتی در داخل سرزمین‌های اشغالی، بحران هویت و بی‌اعتمادی گسترده است؛ مهاجرت معکوس یهودیان و اعتراضات اجتماعی مثال روشن است.

- مقبولیت منطقه‌ای: به‌رغم عادی‌سازی صوری، عمق اجتماعی ملت‌ها علیه این رژیم شعله‌ور است. هیچ حکومت عربی نمی‌تواند این رژیم را به ملتش به‌عنوان "دوست" معرفی کند.

- احترام جهانی: آنچه رهبر انقلاب به آن اشاره کردند، موج جهانی انزجار است؛ از دانشگاه‌های غربی تا خیابان‌های آفریقا و آسیا. این یعنی رژیم صهیونیستی حتی در خاکریز آخر، یعنی افکار عمومی جهانی، شکست خورده است.

❇️ تحلیل این است: بحث تنها بر سر ظلم یا اشغالگری نیست؛ مسأله، «فروپاشی ساختار مشروعیت» است. وقتی ملتی در جهان جایگاهی مشروع ندارد، هر ابزار قدرت سخت (ارتش، سلاح، حمایت آمریکا) نهایتاً به ضد خود تبدیل می‌شود؛ مثل بیماری‌ای که سیستم ایمنی را از درون می‌خورد.

❇️ بنابراین سخن رهبری یک «تشخیص استراتژیک» است: روند فروپاشی آغاز شده و جبهه مقاومت، اگر با انسجام و امید حرکت کند، نه فقط ناظر افول، بلکه سازنده نظم جدید منطقه‌ای خواهد بود. این امید، ریشه در منطق دارد، نه صرفاً شعار.