رصدخارجی

خسارت‌های حملات موشکی ایران فراتر از آمار‌های رسمی بود

شبکه اسرائیلی «کان»: در جریان جنگ با ایران، میزان قابل توجهی از تلفات انسانی و نظامی به واسطه حملات موشکی ایران به وجود آمد که توسط مقامات رسمی گزارش نشده بود. خسارات وارده فراتر از آمار‌های رسمی بوده و تأثیر موشک‌های ایرانی در میدان نبرد بسیار جدی‌تر از آن چیزی است که پیش‌تر اعلام شده بود.

ایران باز هم می‌تواند اسرائیل را در هم بکوبد

جان مرشایمر نظریه‌پرداز برجسته آمریکایی در گفت‌و‌گو با «مکس اوته» در آلمان گفت: ایران در درگیری ماه ژوئن، به اسرائیل ضربه خیلی سختی وارد کرد. شما در آلمان رسانه آزاد ندارید. در آلمان اجازه ندارید درباره اسرائیل هر حرفی که می‌خواهید بزنید، بنابراین روایت اسرائیل را طوطی‌وار و به زبان آلمانی تکرار می‌کنید. اما حقیقت این است که اسرائیل، خسارت چشمگیری را متحمل شد.. تمام شواهد حاکی از آن است که اسرائیلی‌ها تمایل بسیار زیادی به پایان جنگ ۱۲روزه داشتند. آنها نمی‌خواستند که جنگ ادامه یابد، چون دریافتند که ایرانی‌ها انبار عظیمی از موشک‌های بالستیک دارند و همچنان به آسیب‌زدن به اسرائیل ادامه می‌دهند. یکی از دلایل دستپاچگی شدید دولت ترامپ برای پایان‌دادن به جنگ بعد از ۱۲ روز این بود که در ایران، صحبت از بستن خلیج‌فارس و تنگه هرمز مطرح شده بود؛ چنین اقدامی لرزه به تن آمریکا می‌اندازد؛ بنابراین اگر آمریکا و اسرائیل دوباره با ایران وارد جنگ شوند، نه‌تنها احتمالا اسرائیل متحمل خسارت شدید خواهد شد بلکه خطر جدی بسته‌شدن خلیج‌فارس نیز وجود دارد که پیامدی ویرانگر بر اقتصاد بین‌الملل به همراه خواهد داشت. ایرانی‌ها شکست نخورده‌اند.

نگرانی نشریه آمریکایی ازهمکاری ایران با روسیه

نشریه آمریکایی نیوزویک نیز در گزارشی تحلیلی نوشت: کریدور شمال- جنوب می‌تواند به «چالشی راهبردی برای غرب» در مواجهه با ایران و روسیه تبدیل شود. عمدۀ صادرات روسیه تا پیش‌از این از مسیر دریای سیاه، کانال سوئز و دریای سرخ انجام می‌شد که مسیری طولانی و آسیب‌پذیر درمقابل فشار‌های غرب به حساب می‌آمد. این کریدور، اما مسیر جایگزینی را فراهم می‌کند که محموله‌های روسیه از طریق شبکه ایران به هند و دیگر کشور‌های جنوب آسیا برسد.

تهدید ایران همچنان بسیار «واقعی» است

جرزالم پست نوشت: یعازر ماروم، فرمانده سابق نیروی دریایی اسرائیل گفت: دکترین دفاعی مُرد؛ باید پیش از شلیک ۶۰۰ موشک، به ایران حمله کنیم. تهدید ایران همچنان بسیار «واقعی» است و اسرائیل باید دکترین امنیتی پس از ۷ اکتبر خود را تماماً بازنگری کند تا «دفاع فعال» و اقدام پیش‌دستانه را در اولویت قرار دهد. ما نمی‌توانیم پشت مرز بمانیم و منتظر باشیم تا تهدید‌ها در طرف دیگر رشد کنند؛ بلکه باید به چنین رویداد‌هایی «پاسخ تهاجمی» بدهیم. دفاع از جبهه داخلی باید تغییر کند و دیگر از عقب دفاع نخواهیم کرد، بلکه باید یک «محیط پیرامونی» و حضور رو به جلو ایجاد شود تا با ایجاد حائل، از غیرنظامیان محافظت کنیم. ما چاره‌ای نداریم جز اینکه از «مفروضات قدیمی» و خودراضی بودن پرهیز کنیم و فشار بر توانمندی‌های بالستیک ایران را حفظ نماییم.

آیا معامله مصر، کمر اردن را در برابر نتانیاهو شکست؟

القدس العربی نوشت: معامله گاز اعلام‌شده بین تل‌آویو و قاهره، به‌شکل سنگینی بر محاسبات حیاتی اردن فشار می‌آورد. نتانیاهو درحالی‌که امضای توافق عظیم گاز با مصر را جشن می‌گیرد، در تمدید پروتکل آب اردن تعلل می‌ورزد؛ وضعیتی که ناظران آن را نوعی باج‌گیری آشکار می‌دانند که متحدان آمریکایی نیز پس از شکاف‌های اخیر نادیده‌اش گرفته‌اند. استراتژی همکاری با اسرائیل در حوزه‌های انرژی و آب سقوط کرده و اردنی‌ها در وضعیت عدم‌اطمینان نسبت به ریشه مسئله هستند. توافق گاز ممکن است موضع مصر را تغییر دهد و به سازگاری قاهره با واقعیت‌های جدید منجر شود؛ امری که معادلات شراکت راهبردی اردن و مصر را به‌ویژه در پرونده فلسطین برهم می‌زند. نخبگان اردنی نگران‌اند که نیاز مصر به انرژی، موجب بروز دستورکار سازگاری با راست‌گرایان اسرائیل شود و پشت استراتژی درگیری دیپلماتیک اردن را خالی کند. این تحول، پیام‌های تل‌آویو را از دوستی به تهدید تبدیل کرده و اردن را که تکیه‌گاهش قاهره بود، در برابر طرح‌های تصفیه مسئله فلسطین تنها می‌گذارد.

بی اعتمادی به آمریکا

نشریه فارن افرز اخیراً در گزارشی به قلم «فیلیپ گوردون» دیپلمات سابق آمریکایی نوشت: «سال نخست دولت دوم دونالد ترامپ نشان داد که دوران اعتماد متحدان جهانی به ایالات متحده برای حفظ نظم جهانی به پایان رسیده است. در اروپا، ترامپ به صراحت به ماده ۵ پیمان ناتو که حمله به یک عضو را حمله به همه می‌داند، مشروط به پرداخت بیشتر توسط متحدان کرده است. حتی به کنترل گرینلند، قلمروی دانمارک، فکر کرده و پیشنهاد کرده است که می‌توان با زور آن را به دست آورد. چنین اقداماتی، نه تنها تعهد آمریکا به دفاع از متحدان را زیر سؤال می‌برد، بلکه اعتماد جهانی به واشنگتن را نابود کرده است.»