- اردوغان و نتانیاهو در آستانه تقابل
- آثار منطقهای جنگ 40 روزه
- فصل تازه ای از «وحدت ساحات»
- عملکرد حزب الله در جنگ
- از بازدارندگی موضعی تا مهار ژئواکونومیک عربستان
- پیامدهای جنگ ایران بر اقتصاد ایالات متحده
- بازآرایی موازنه قدرت در شرق آسیا
- از تضاد راهبردی تا توافق تاکتیکی
- دکترین جدید اسرائیل برای فرسایش قدرت ایران و محور مقاومت
- مخالفت رژیم صهیونیستی با توافق ایران و آمریکا
- ارزیابی روند استراتژیک مذاکرات
- جنگ رمضان و بحران فزاینده رهبری آمریکا
- برآورد راهبردی محافل امنیتی عبری
ربودن غیرقانونی
اقدام آمریکا در ربودن نیکلاس مادورو و سرنگونی دولت ونزوئلا در کمتر از چند ساعت، چندین رویه کلیدی حقوق بینالملل را زیر پا گذاشته است:
اصل منع توسل به زور (ماده ۲ اصل (۴) منشور ملل متحد)، که هرگونه حمله نظامی یکطرفه را ممنوع میکند، این مهمترین مبنای حقوق بین الملل است.
اجبار بدست آوردن مجوز شورای امنیت برای اقدامات نظامی (فصل هفتم منشور)، که بدون آن عملیات غیرقانونی است، که آمریکا در مورد ایران هم منتظر نماند. چون میدانست اقدامش تصویب نخواهد شد و شامل گذر زمان است.
احترام به حاکمیت ملی و عدم مداخله در امور داخلی کشورها (ماده ۲ (۷) منشور و قطعنامههای مجمع عمومی). این اصل پایه و رکن حاکمیت دولتها است ولی متاسفانه موارد استثنا در شورای امنیت باعث دور زدن این اصل میشود.
این عمل یکجانبه، اگر بدون محکومیت جدی جامعه جهانی بماند، وحدت رویه خطرناکی برای سایر ابرقدرتها مانند چین یا روسیه ایجاد میکند؛ نتیجه آن جهانی پر از مداخلات نظامی خودسرانه، بیثباتی روز افزون و تضعیف کامل نظام حقوقی بینالمللی خواهد بود.