طرح جدید رژیم صهیونیستی در جنوب لبنان

در شرایطی که منطقه غرب آسیا به رغم تمدید آتش بس از سوی ایالات متحده امریکا در جنگ علیه جمهوری اسلامی ایران، همچنان آبستن حوادث و التهابات تازه می‌باشد، رژیم صهیونیستی طرح جدیدی در لبنان موسوم به «خط زرد» ارائه کرده است که مشابه خط زرد نوار غزه بوده و مناطقی از جنوب لبنان را در بر می‌گیرد. خط زرد نوار غزه به منطقه‌ای اشاره دارد که نیرو‌های اسرائیلی طبق توافق آتش‌بس که از ۱۰ اکتبر اجرایی شده، باید به آن عقب نشینی می‌کردند. این خط مرزی فیزیکی نیست بلکه یک خطی فرضی است که نوار غزه را به دو بخش در جنوب شهر غزه و شمال خان یونس تقسیم می‌کند.

تکرار طرح خط زرد در لبنان بازتاب یک رویکرد امنیتی گسترده‌تر است که بر اساس اظهارات بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی در مورد ایجاد یک منطقه امنیتی از جنوب لبنان تا حوض یرموک در سوریه مطرح شده و هدف از آن اتصال مناطق مرزی در یک منطقه حائل و به هم پیوسته است. این گام با تصرف اراضی جدید در جنوب لبنان و عملیات کوچ اجباری اهالی صد‌ها روستا به شمال رودخانه لیتانی همراه است.

خط زرد در رویکرد امنیتی رژیم صهیونیستی تنها یک اقدام تاکتیکی نیست، بلکه به عنوان ابزاری برای بازتعریف موقت مرز‌ها و مرتبط کردن آن با شرایط سیاسی و نظامی جدید دنبال می‌شود. اجرای این مفهوم در جنوب لبنان به معنای مرتبط کردن آن با پرونده سلاح حزب الله است که این خط را به ابزاری برای فشار راهبردی بر این حزب تبدیل می‌کند.

از این منظر، طرح خط زرد صرفاً یک عملیات نظامی برای هدف قرار دادن سکو‌های موشکی نیست، یک تغییر جغرافیایی و جمعیتی به شمار می‌رود که شامل تخریب کامل ده‌ها روستای جنوبی و آواره کردن ساکنان آنها است و این منطقه را به مکانی خالی از سکنه تبدیل می‌کند. این بزرگترین تغییر جمعیتی است که دومین کشور عربی از زمان فاجعه فلسطین در سال ۱۹۴۸ شاهد آن بوده است.

خط زرد در لبنان که از الناقوره و مناطقی مانند الشمعیه، الشعب، بنت جبیل و العدیسه می‌گذرد، در واقع بخشی از شروط مورد ادعای اسرائیل برای پذیرش و ادامه اجرای آتش بس بوده و مشابه نوار غزه، فاصله‌های متفاوتی از مرز دارد که بین چند کیلومتر تا حدود ۱۰ کیلومتر متغیر است. در داخل مناطق خط زرد، بیش از ۵۰ روستای لبنانی قرار دارند که آوارگان لبنانی حق ندارند به آن بازگردند.

طبق این طرح نیرو‌های حزب‌الله که در داخل مناطق خط زرد از جمله شهر بنت جبیل باقی مانده‌اند، باید تسلیم شوند یا در صورت شناسایی به شهادت خواهند رسید.

از طرفی، ارتش اسرائیل حتی در طول آتش بس، به تخریب و انهدام زیرساخت‌های وابسته به حزب‌الله و روستا‌های واقع در خط زرد ادامه می‌دهد، که به معنای ایجاد کمربند امنیتی است که صهیونیست‌ها در جنوب لبنان آن را کنترل خواهند کرد. همچنین پرواز پهپاد‌ها در آسمان جنوب لبنان برای رصد و خنثی کردن تهدیدات ادامه یافته و به نیرو‌های اسرائیل دستور داده شده تا به هر مکانی که تهدیدی در آن مشاهده شود، حمله کنند.

به گفته رسانه‌های اسرائیلی، رژیم صهیونیستی در جریان دیداری که مسئولان این رژیم با نمایندگان لبنان در آمریکا داشتند، دولت لبنان طرح مذکور را پذیرفته است؛ طرحی که از سوی مقاومت کاملا مردود اعلام شده است.

حزب الله در واکنش به ایجاد خط حائل توسط رژیم صهیونیستی در جنوب لبنان اعلام کرد این جنبش خط زرد تعیین شده از سوی رژیم صهیونیستی در جنوب لبنان را به رسمیت نمی‌شناسد و همچنان بر آزادسازی کامل سرزمین‌های اشغالی تأکید دارد. حزب الله ادامه مقاومت را به بقای حضور اسرائیل در داخل خاک لبنان مرتبط می‌داند و تأکید می‌کند که با هیچ گونه نقض آتش بس مماشات نخواهد کرد و همانند گذشته به پاسخگویی بازخواهد گشت.

جنبش امل نیز درخصوص مذاکرات دولت لبنان با رژیم صهیونیستی تأکید کرد که دولت لبنان اقداماتی شتابزده و غیرقانونی اتخاذ کرده و نظر بخش وسیعی از لبنانی‌ها و شماری از گروه‌های حاضر در پارلمان را نادیده گرفته است.

تجربه خط زرد در غزه نشان می‌دهد که این طرح صهیونیستی به ارتش اشغالگر امکان می‌دهد تا کوچ اجباری ساکنان به مناطق خاص را تحمیل کند و بیش از ۵۰ درصد از مساحت نوار غزه را اشغال کرده و بمباران و تخریب سیستماتیک سایر مناطق را نیز دنبال کند.

بر اساس داده‌های اطلاعاتی، در صورت اجرای این توطئه صهیونیستی در لبنان، حدود ۵۵ شهر و روستا خارج از این خط قرار می‌گیرند. به این ترتیب این روستا‌ها تحت کنترل نظامی رژیم صهیونیستی قرار گرفته و به نحوی وضعیت نوار حائل اشغالی تا پیش از سال ۲۰۰۰ در جنوب لبنان تکرار خواهد شد.

طبق این طرح، منطقه بین خط آبی و خط زرد، به یک منطقه آتش آزاد تبدیل می‌شود، به این معنی که از ساکنان خالی شده و به یک میدان عملیات باز تبدیل می‌شود که به عنوان خط دفاعی پیشرفته و نقطه شروع برای عملیات تهاجمی احتمالی استفاده می‌شود.

رویکرد اسرائیل در قبال جنوب لبنان از این دیدگاه منشا می‌یابد که وجود حزب الله یک تهدید مستقیم برای امنیت ملی رژیم است که با وجود تداخل آن با تحولات منطقه‌ای مانند تشدید تنش در تنگه هرمز، ابعاد ویژه‌ای به این پرونده می‌دهد؛ لذا می‌توان گفت این طرح صهیونیستی با محوریت «زمین در برابر سلاح» و برای افزایش فشار‌های بین المللی حد اکثری به لبنان دنبال می‌شود تا پروژه آمریکایی ـ صهیونیستی خلع سلاح حزب الله را تکمیل کند.

با توجه به تداوم توسعه طلبی و تجاوزات رژیم اشغالگر که متاسفانه با سکوت و انفعال و حتی همراهی دولت لبنان همراه شده است؛ تنها راه مقابله با طرح‌هایی مانند خط زرد، گزینه مقاومت است که حزب الله و گروه‌هایی مانند جنبش امل با تکیه بر پایگاه اجتماعی قابل توجه آن را دنبال کرده و همانند گذشته مانع زیاده خواهی و تحقق طرح‌های تازه اسرائیل خواهند شد.