تکرار باتلاق اسرائیل

اهمیت نمادین بنت جبیل

اهمیت بنت جبیل برای اسرائیل صرفاً میدانی و راهبردی نیست؛ بلکه دارای بار روانی سنگینی می‌باشد. زمانی که دبیرکل فقید حزب الله شهید سید حسن نصرالله شعار «ان اسرائیل لأوهن من بیت العنکبوت» را در این منطقه سر داد؛ ارتش اسرائیل که ادعای شکست ناپذیری داشت و در جنگ ۳۳ روزه با عملیاتی تحت عنوان «تور فولادی» در تصرف بنت جبیل ناکام ماند؛ دچار یک شوک روانی شدید شد.

به همین دلیل، تصرف بنت جبیل، برای اسرائیل تلاشی است برای بازسازی هیبت از دست رفته و البته برای مقاومت نیز فرصتی است برای تثبیت معادله‌ای که از ابتدا در برابر رژیم غاصب ترسیم کرده و با تمام توان در حفظ آن می‌کوشد. از این منظر، بنت جبیل برای دو طرف اهمیت حیثیتی و نمادین دارد.

بر اساس داده‌های منابع صهیونیستی، اسرائیل با به کارگیری چندین تیپ رزمی، از جمله نیرو‌های چترباز، یگان‌های ویژه و تیپ‌های نخبه، تلاش کرده است از چند محور به این شهر نزدیک شود. هم‌زمان، حجم بالایی از حملات هوایی برای تضعیف زیرساخت‌ها و خطوط پشتیبانی مقاومت انجام شده است. هدف اشغالکران ابتدا محاصره، سپس نفوذ و در نهایت تثبیت این منطقه است.

ایجاد منطقه حائل

در روایت رسمی اسرائیل، این هدف در قالب ایجاد یک «منطقه حائل امنیتی» تعریف می‌شود؛ منطقه‌ای که قرار است تهدید علیه شهرک‌های شمالی را کاهش دهد. اما در سطحی بالاتر، موضوع فراتر از امنیت مرزی است و تل آویو به دنبال آن است که با تحمیل یک واقعیت میدانی جدید، دست بالا را در هرگونه مذاکره آینده کسب کند.

منابع اسرائیلی تاکید دارند رژیم صهیونیستی برای ایجاد منطقه حائل در جنوب لبنان تلاش می‌کند و روش آنها در لبنان همانند روشی است که در نوار غزه پیاده شده است. به همین دلیل نظامیان صهیونیست خانه‌ها را در جنوب لبنان تخریب می‌کنند تا این مناطق را تخلیه کرده و زمینه ایجاد منطقه حائل را فراهم کنند.

با این حال، ارتش اشغالگر به رغم محاصره، حملات هوایی و توپخانه‌ای علیه بنت جبیل هنوز موفق نشده هیچ دستاورد میدانی در این منطقه کسب کند. در واقع، آنچه در میدان رخ می‌دهد، معادلات دشمن را برهم ریخته است. اکنون بنت جبیل بار دیگر به صحنه یک جنگ شهری پیچیده تبدیل شده است؛ جنگی که در آن، برتری فناوری و تسلیحاتی به‌تنهایی تعیین کننده نیست. گزارش‌ها از درگیری‌های نزدیک، گاه در فاصله‌های کمتر از چند ده متر حکایت دارد؛ جایی که تانک و جنگنده، کارایی محدودتری دارند و این اراده انسانی است که سرنوشت نبرد را رقم می‌زند.

در چنین معرکه سختی، نیرو‌های مقاومت با اتکا به تجارب سال‌های گذشته، نه تنها توانسته‌اند حضور خود را حفظ کنند، بلکه با اجرای عملیات‌های هوشمندانه و با استفاده ازموشک‌های ضدزره، پهپاد‌های انتحاری و تاکتیک ضربه وگریز، روند پیشروی اسرائیل را کند کرده‌اند.

باتلاق اسرائیل

با توجه به این واقعیت است که رسانه‌های داخلی اسرائیل از جنگی سخن می‌گویند که به سادگی قابل پایان نیست؛ جنگی که هر متر پیشروی در آن، هزینه‌های انسانی و نظامی دارد. این رسانه‌ها از تکرار مقوله «باتلاق جنوب لبنان» سخن می‌گویند که ارتش اسرائیل در سال ۲۰۰۶ وارد آن شد و تلفات و خسارت‌های زیادی متحمل شد.

در سال ۲۰۰۶، ارتش اسرائیل با وجود برخورداری از برتری هوایی و زرهی، نتوانست بنت جبیل را به‌طور کامل تصرف کند. حتی در اوج درگیری‌ها، فرماندهان میدانی بار‌ها اعلام پیروزی کردند، اما واقعیت میدان به گونه‌ای دیگر بود. امروز نیز همان الگو، با شدت و پیچیدگی بیشتری در حال تکرار است.

به رغم شدت درگیری‌ها و اعمال فشار زیاد رژیم صهیونیستی در عرصه میدانی و پیچیدگی اوضاع کنونی، رزمندگان مقاومت همچنان از روحیه بالا و آمادگی لازم برای مقابله با متجاوزان اشغالگر برخوردار هستند. زمزمه‌های دخالت جمهوری اسلامی ایران در معرکه لبنان نیز هر از گاهی مطرح می‌شود؛ اما در شرایط کنونی مقابله با تجاوزات اسرائیل با توجه به توانمندی و ظرفیت‌های حزب الله بر عهده این سازمان نهاده شده و از پس دشمن متجاوز برمی آید.

در مجموع رژیم غاصب تلاش دارد در فضای آتش بس کنونی، سیاست تصفیه حساب با حزب الله را از طریق حملات هوایی و جنگ زمینی به ویژه با تمرکز بر شهر بنت جبیل به عنوان نماد و دژ مقاومت در جنوب لبنان دنبال کند؛ اما رویایی که در جنگ ۳۳ روزه در سال ۲۰۰۶ تحقق نیافت؛ اکنون نیز بار دیگر ناکام مانده مقاومت لبنان حماسه‌ای دیگر از پیروزی را علیه دشمن متجاوز رقم خواهد زد.