روند ناکام مذاکرات لبنان و رژیم صهیونیستی

روند مذاکرات لبنان و رژیم صهیونیستی فاقد هر گونه افق روشن می‌باشد و بسیاری از ناظران در نهایت آن را محکوم به شکست می‌دانند. دلیل این امر زیاده خواهی و عدم تعهد طرف اسرائیل نسبت به مذاکرات و توافقات حاصله است. برای نمونه تمدید آتش بس که در دور سوم مذاکرات مورد توافق قرار گرفت عملا مورد نقض مکرر رژیم متجاوز قرار گرفته است.

• آمریکا نیز به عنوان میانجی عملا جانب اسرائیل را گرفته و هیچگونه اعمال فشار جدی بر تل آویو جهت پیشبرد مذاکرات و اجرای تعهداتش انجام نمی‌دهد؛ گویی طبق یک توافق پنهانی قرار است در سایه مذاکرات نمایشی، رژیم متجاوز پروژه تصفیه حساب با حزب الله را همچنان ادامه دهد.

• این امر به شکاف داخلی در لبنان دامن زده و دولت که همچنان قائل به مذاکره است، به تدریج کارآیی و مشروعیت خود را از دست داده است. هیئت اسرائیلی با اتحاد کامل و از موضع قدرت وارد مذاکرات می‌شود؛ در حالی که هیئت لبنانی در فضایی آکنده از اختلاف داخلی و بدون اعتماد به نفس و فاقد ابزار کافی قدرت پشت میز مذاکره می‌نشیند.

• در چنین وضعیتی، دولت لبنان به دلیل موافقت با مذاکرات بدون هیچ گونه دستاورد عملی از جمله آتش بس جامع، با اتهاماتی، چون بی‌کفایتی و حتی خیانت روبه رو می‌باشد، زیرا با فشار‌های خارجی به ویژه ایالات متحده آمریکا تن به مذاکره زیر آتش داده و نسبت به از دست رفتن روزانه جان شهروندان خود بی‌تفاوت است.

• در مقابل، حزب‌الله در غیاب یک دولت قوی و ارتش کارآمد، به وظیفه خود یعنی مقاومت در برابر تجاوزات رژیم صهیونیستی ادامه می‌دهد. با این حال، دولت تمایل ندارد از دستاورد‌های حزب‌الله در میز مذاکرات بهره‌مند شود؛ بلکه در مقابل بر این باور است که اقدامات حزب الله روند مذاکرات راتخریب کرده و به اسرائیل بهانه استمرار حملات به لبنان را می‌دهد.

• این خلا مهم، بازگشایی کانال‌های ارتباطی و تعامل بین حزب‌الله و دولت را به یک ضرورت اساسی برای حفظ امنیت و تمامیت لبنان تبدیل می‌کند تا بدین وسیله این کشور در شرایطی که با طرف اسرائیل مذاکره می‌کند، حالتی از همگرایی داخلی و پشتوانه مردمی و بهره گیری از ظرفیت‌های مقاومت را از خود به نمایش بگذارد. در غیر این صورت علاوه بر مذاکرات، مشروعیت و کارآمدی دولت نیز دچار فروپاشی خواهد شد.