- اردوغان و نتانیاهو در آستانه تقابل
- آثار منطقهای جنگ 40 روزه
- فصل تازه ای از «وحدت ساحات»
- عملکرد حزب الله در جنگ
- از بازدارندگی موضعی تا مهار ژئواکونومیک عربستان
- پیامدهای جنگ ایران بر اقتصاد ایالات متحده
- بازآرایی موازنه قدرت در شرق آسیا
- از تضاد راهبردی تا توافق تاکتیکی
- دکترین جدید اسرائیل برای فرسایش قدرت ایران و محور مقاومت
- مخالفت رژیم صهیونیستی با توافق ایران و آمریکا
- ارزیابی روند استراتژیک مذاکرات
- جنگ رمضان و بحران فزاینده رهبری آمریکا
- برآورد راهبردی محافل امنیتی عبری
واقعیتی مهم در مورد مذاکره با آمریکا
دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا به تازگی در فرمانی، دستور حمله به بخشهایی از جنوب کشورمان را صادر کرده است. حملاتی که عمدتا معطوف به مناطقی نظیر سیریک، قشم، کیش و بندرعباس بودهاند. در جبهه مقابل، رزمندگان کشورمان نیز با حملات موشکی و پهپادی، پایگاههای آمریکا در کویت، بحرین و اردن را مورد حمله قرار دادهاند و در عین حال، از انسداد کامل تنگه هرمز هم خبر دادهاند. با این همه، نکته جالب توجه این است که رئیس جمهور آمریکا در موضع گیری تاکید کرده که به این دلیل فرمان انجام حملاتی علیه ایران را صادر کرده، زیرا میخواهد تهران را به عقب نشینی در مذاکرات و دادن امتیاز و پذیرش یک توافق که شرایط شبهتسلیم را در مورد ایران برقرار کند، وادار سازد.
این اعتراف صریح رئیس جمهور آمریکا یک جهان معنا را به ذهن متبادر میکند. به عنوان مثال، این اعتراف عملا این نکته را مورد تاکید قرار میدهد که مذاکره با آمریکا بیمعناست و طرف آمریکایی از رهگذر مذاکره به دنبال محقق کردن دستورکارهایی است که در وضعیت جنگی قادر به تحقق آنها نبوده است. اساسا مذاکره در فضایی که آمریکاییها به ایران حمله میکنند، چه معنایی دارد؟ آیا مگر اصل حرکت به سمت دیپلماسی این نیست که از درگیری جلوگیری شود و اختلافات به صورت صلح آمیز حل و فصل شوند؟ مجموع این مسائل یک واقعیت را مورد تاکید قرار میدهند و آن هم این است که خیانت آمریکا به میز مذاکره تمامی ندارد.
در عین حال، بار دیگر این واقعیت مورد تاکید قرار میگیرد که میدان و دیپلماسی در کشورمان باید کاملا همافزا و همراه با هم باشند. به نظر میرسد این نگرش در وضعیت کنونی در کشورمان برقرار است و به طور خاص محمد باقر قالیباف رئیس مجلس و سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه کشورمان هم در چندین نوبت به این موضوع اشاره داشتهاند. تا زمانی که در میدان جنگ و معادلات نظامی قاطعیت داشته باشیم، میتوانیم به کسب دستاورد در حوزه مذاکرات هم امیدوار باشیم.
ورای اینها موضع گیری اخیر ترامپ در مورد ایران یک مرتبه دیگر نشان داد که تا چه اندازه خوش باوران که ماهها قبل میگفتند آمریکا به دنبال سرمایه گذاری در ایران است، از معادلات اصلی و واقعیتها پرت هستند. مشکل اصلی آمریکا با ایران این است که کشورمان حاضر به تسلیم شدن نیست. این مساله خود موجب شده تا دولت آمریکا در مواجهه با ایران مدام درگیر رسوایی باشد و راه حلش برای عبور از این وضعیت نیز مسائل و اقدامات نظامی باشد. مسالهای که به دلیل قدرت نظامی ایران، بیش از پیش ترامپ و متحدانش را در رسوایی غرق میکند.