دموکرات ها و تفاهمنامه پایان جنگِ ایران و آمریکا

به فاصله کمی پس از انتشار خبر حصول تفاهم میان ایران و آمریکا در رابطه با پایان دادن جنگ میان دو کشور، شاهد بوده‌ایم که دموکرات‌های آمریکایی، رویکرد‌های معناداری را در این رابطه از خود نشان داده و می‌دهند. در این راستا، آن‌ها عمدتا به ترامپ حمله کرده و سعی داشته‌اند این اقدام وی را زیر سوال ببرند. آن‌ها خواستار شفافیت بیشتر در مورد تفاهمنامه واشینگتن با تهران شده‌اند و تاکید کرده‌اند که ابعاد مختلف این موضوع باید کاملا برای آن‌ها روشن شود. این رویکرد دموکرات‌ها در شرایطی در پیش گرفته شده که متحدان غربی آمریکا از این تفاهمنامه قویا استقبال کرده‌اند.

با این همه، رویکرد دموکرات‌های آمریکایی به تفاهمنامه مذکور حامل ۳ نکته معنادار است.

اول اینکه دموکرات‌ها سعی دارند هرطور که شده این رویداد را به ابزاری بری حمله به ترامپ و متحدان جمهوریخواهش تبدیل کنند. آن‌ها در زمان جنگ رمضان حملات گسترده‌ای را به سیاست دولت ترامپ در جنگ افروزی علیه ایران معطوف کرده بودند و اکنون که خاتمه جنگ را شاهد هستیم، می‌خواهند همچنان اهرم‌هایی برای حمله به ترامپ و متحدانش در دست داشته باشند. اهرم‌هایی که به ویژه با نزدیک شدن به انتخابات میاندوره‌ای کنگره آمریکا به شدت به کارِ دموکرات‌ها می‌آیند.

نکته دوم اینکه نقطه محوری و اصلی حملات و رویکرد‌های دموکرات‌ها نسبت به تفاهمنامه پایان جنگ میان ایران و آمریکا، بی اعتبار کردن شخص ترامپ است. دونالد ترامپ در سال‌های گذشته به یک برَند در حزب جمهوریخواه تبدیل شده و همین مساله سبب شده تا وی به هدفی قابل توجه برای دموکرات‌ها تبدیل شود. به نظر می‌رسد دموکرات‌ها می‌خواهند این گزاره را برجسته کنند که ترامپ در مواجهه با ایران به یک شکست بزرگ رسیده است، زیرا در نهایت مجبور شده به تفاهم نامه‌ای با تهران تن بدهد که پیشتر شبیه به آن یعنی برجام در دوره باراک اوباما امضا شد و شخص ترامپ، آمریکا را از این توافق خارج کرد! حال خودِ وی راه درست را رسیدن به یک توافق با ایران دیده است. ترویج این نگرش در میان افکار عمومی آمریکا به شدت برای ترامپ و جمهوریخواهان مضر است؛ و مساله سوم اینکه رویکرد‌های سیاسی و مغرضانه دموکرات‌ها نشان می‌دهد که نه ترامپ و جمهوریخواهان و نه دموکرات ها، هیچکدام به چیزی ورای منافع خود نمی‌اندیشند و در این رابطه نه گرفتار شدن آمریکا در یک جنگ برایشان مهم است و نه دلبستگی به مردم ایران و منافع کشورمان دارند. آنچه برای آن‌ها مهم است حضور در قدرت و تامین منافع خودشان است. موضوعی که خود از افول اخلاقی و هژمونیک آمریکا حکایت دارد و حامل درس‌های معناداری است.