تداوم بن بست سیاسی در عراق با اظهارات جدید صدر

اظهارات جدید مقتدی صدر در نطق اخیر تلویزیونی‌اش مبنی بر قرار گرفتن به عنوان اپوزیسیون ملی و عدم مداخله کننده در مذاکرات تشکیل دولت که همراه با حمله تند به چهارچوب هماهنگی شیعیان بود، پیش از آنکه روند تشکیل دولت در عراق را تسهیل کند، بر پیچیدگی اوضاع سیاسی، میدانی و اجتماعی در این کشور می‌افزاید.

• در روزهای گذشته مقتدی صدر رهبر جریان صدر که بزرگ‌ترین بلوک پارلمان در ائتلاف نجات میهن را دارد، در یک پیام تلویزیونی با انتقاد شدید از «چهارچوب هماهنگی شیعیان» (الاطار التنسیقی) تأکید کرد «هرگز به وضعیت سهمیه‌بندی مناصب در عراق بازنخواهد گشت». صدر در سخنرانی تلویزیونی کوتاه خود گفت «از اینکه یک سوم شکننده نصاب مانع از تشکیل دولت اکثریت شده‌اند تعجب نمی‌کند اما آنان وقاحت را به جایی رسانده‌اند که قوانینی را که به نفع ملت است معطل کرده‌اند و نه می‌گذارند دولت اکثریت برای خدمت به ملت تشکیل شود نه دولت کنونی می‌تواند به ملت خدمت کند»! او افزود که آنان می‌خواهند کشور را به زانو درآورند و «از آن عجیب‌تر این است که دستگاه قضایی از این رفتارهای زشت حمایت می‌کند».
• مقتدی صدر در بخش دیگری از سخنان خود افزود که قدرت‌طلبی چشمان آنان (چهارچوب هماهنگی شیعیان) را «در برابر مشکلات مردم شامل فقر و سلطه شبه‌نظامیان و سرسپردگی و خطر عادی‌سازی روابط و محیط زیست و فساد» بسته است. وی خطاب به گروه «چهارچوب هماهنگی شیعیان» گفت که چه عذری برای محروم کردن مردم از روزی‌شان دارند و افزود که از خشم مظلومان بترسند و آه مظلوم دامن همه آنان را خواهد گرفت! او گفت که اگر آنان فکر می‌کنند با این رفتارها «ما را به ائتلاف با خود وادار می‌کنند، مطمئن باشند که هرگز نمی‌گذاریم عراق به سهمیه‌بندی فرقه‌ای و توافق برگردد که سال‌هاست همین توافق به همه چیز در عراق آسیب زده است».
• علاوه بر این صدر با انتشار توئیتی با اشاره به وقایع پس از انتخابات نوشت: «تنها راه پیش روی ما پیوستن به "اپوزیسیون ملی" دست کم برای مدت ۳۰ روز است. اگر جناح‌ها و کمیته‌های پارلمانی در این مدت موفق به تشکیل دولت شوند، این بسیار خوب است، در غیر این صورت تصمیم دیگری اتخاذ و در زمان مناسب آن را اعلام می‌کنیم».
• اظهارات اخیر صدر مبنی بر قرار گرفتن به عنوان اپوزیسیون ملی و عدم مداخله کننده در مذاکرات تشکیل دولت، اگرچه بیشتر شبیه کاغذبازی سیاسی و یا اهرمی برای امتیازگیری است، ولی در عمل باعث پیچیدگی اوضاع در عراق می‌شود؛ شرایطی که عملاً از طریق طولانی‌تر کردن روند تشکیل دولت در عراق، باعث ماندگاری فضای بی‌ثباتی سیاسی و توسعه تهدیدات امنیت ملی و در نتیجه گسترش طول و عرض و عمق زمین بازی آمریکا و گروه‌های تروریستی در عراق می‌شود.
• صدر از یک سو به دنبال مرجعیت سیاسی در عراق است و از سوی دیگر نمی‌خواهد مسئولیت شرایط وخیم اقتصادی و اجتماعی و سیاسی در عراق را بر دوش بگیرد. طرح تبدیل به اپوزیسیون ملی نیز موضوعی است که دقیقاً بر اساس روحیات شخصی و دیدگاه‌های سیاسی صدر شکل گرفته است. صدر احزاب و جریانات سیاسی عراق را در یک دوراهی قرار داده است؛ یا تشکیل دولت اکثریت و یا تبدیل شدن به اپوزیسیون که در هر دو حال برجستگی صدر در عراق حفظ می‌شود.

اظهارات صدر هرچه باشد با واقعیات سیاسی و میدانی عراق منطبق نیست. صدر و جریان متبوعش چاره‌ای جز پذیرش این واقعیت ندارد که بدون جلب رضایت چارچوب هماهنگی امکان طرح تشکیل دولت اکثریت ملی وجود ندارد. تشکیل یک دولت توافقی مبتنی بر قاعده برد – برد  تنها راه‌حل معقول، منطقی و منطبق بر واقعیات سیاسی و میدانی عراق است.