جنگ اوکراین، موهبت تمام عیار برای شرکت‌های نظامی آمریکا

جنگ در اوکراین، عملاً به یکی از منابع درآمدی فوق‌العاده صنایع نظامی آمریکا تبدیل شده است. بعد از پایان جنگ جهانی دوم برای نخستین بار، جنگ اوکراین برای بسیاری از شرکت‌های آمریکایی که در زمینه تولید و صادرات سلاح فعال هستند، یک «فرصت مغتنم و بی‌نظیر» است.

اندیشکده آمریکایی کوئینسی با انتشار گزارشی می‌نویسد: «تحولات اخیر در چهارچوب جنگ اوکراین، جدای از اینکه رنج و آسیب‌های فراوانی را برای مردم و افراد غیرنظامی ایجاد کرده، موجب افزایش قابل توجهِ هزینه‌کردهای نظامی آمریکا و اتحادیه اروپا نیز شده است. اگرچه جنگ اوکراین به زعم بسیاری یک تراژدی قابل توجه در عرصه روابط‌بین‌الملل است با این حال، یک گروه هستند که نه تنها از این جنگ منفعت زیادی می‌برند بلکه حتی خواهان تداوم یافتنِ آن نیز هستند. این گروه همان "پیمانکاران و شرکت‌های تسلیحاتی ایالات متحده آمریکا" هستند».

اندیشکده کوئینسی در بخش دیگری از گزارش خود آورده است: «جنگ اوکراین برای شرکت‌های آمریکایی نظیر "ریتون تکنالوجیز" و "لاکهید مارتین" یک موهبت تمام عیار است. در این راستا، شرکت ریتون می‌تواند حجم قابل توجهی از موشک اندازهای ضدهوایی "استینگر" خود را به اوکراین ارسال کند و در عین حال، این شرکت در کنار لاکهید مارتین می‌توانند موشک های ضدتانک "جاولین" را در بحث صادرات به اوکراین افزایش داده و منافع مادی بیشتری را کسب کنند».

گرِگ هِیز رئیس شرکت آمریکایی ریتون تکنالوجیز در جریان یک مصاحبه، تاکید داشته است: «چشم‌انداز وقوع درگیری و منازعات در شرق اروپا و دیگر مناطق جهان می‌تواند آورده اقتصادی بسیار خوبی برای این شرکت داشته باشد. تنش‌ها در اوکراین، دریای چین جنوبی و دیگر تنش‌هایِ مشابه، همه و همه موجب می‌شوند تا بودجه‌های نظامی در جهان بالا روند. از این منظر، من کاملاً انتظار دارم که حدی از مزایا و منافعِ این قضیه نصیب شرکت ما نیز شود».

وی در بخش دیگری از گفتگوی خود تأکید می‌کند: «من هیچ عذرخواهی به دلیل حضور فعال شرکتمان در قالب جنگ اوکراین و فروش سلاح به این کشور انجام نمی‌دهم. ما آنجا هستیم تا از دموکراسی دفاع کنیم و البته تا حدی نیز در گذر زمان از قِبل اقدامات خود منافع مادی را کسب می‌کنیم. هرگونه سلاحی که در شرایط کنونی به اوکراین ارسال می‌شود، از زرادخانه‌ها و انبارهای ما صادر می‌گردد که این مسأله خبری بسیاری خوشحال کننده است. البته که در ادامه باید تلاش زیادی کنیم تا بار دیگر انبارهای تسلیحاتی خود را مملو از سلاح کنیم و به کسب سود بیشتر در آینده نیز فکر کنیم».

بنابر آمار موجود در داخل آمریکا، در دو دهه گذشته، شرکت‌های نظامی ۲.۵ میلیارد دلار برای تلاش‌های لابی‌گری خود هزینه کرده‌اند و در عین حال ۲۸۵ میلیون دلار در کمک‌های تبلیغاتی به اعضای کلیدی کنگره داده‌اند. در یک سال به طور متوسط، این صنعت حدود 700 لابی‌گر یا بیش از یک نفر برای هر نماینده کنگره استخدام می کند. قسمت تلخ ماجرا اینجاست که کار آن‌ها تشویق قانونگذاران به تصویب بسته‌های کمک نظامی است!

کارخانجات اسلحه‌سازی آمریکا که نقش مؤثری در تعیین خطوط کلی و تصمیم‌سازی‌های کلان این کشور در حوزه سیاست خارجی دارند، از روند طولانی جنگ در اوکراین استقبال می‌کنند. سود واقعیِ این جنگ برای شرکت های مذکور، نَه صرفاً در قالب فروش مستقیم تسلیحات به اوکراینی‌ها، بلکه در افزایش قابل توجه بودجه نظامی کشورهای اروپایی، ناتو و ایالات متحده آمریکا در سال‌های آتی و در عین حال، تقویت کفه چین و روسیه هراسی در واشنگتن نهفته است که همه و همه در نهایت می‌توانند قراردادهای پُر‌سودی را برای مجتمع های صنعتی - نظامی و شرکت‌های تسلیحاتی آمریکایی به همراه داشته باشند؛ شرکت‌هایی که نه تنها از راه جنگ ده‌ها میلیارد دلار سود می‌کنند، بلکه در کمال شگفتی خود را مدافعان دموکراسی، آزادی و حقوق بشر هم جا می‌زنند. در حالی که چیزی کم از زرادخانه خودکامگی ندارند!