شروع نبرد سرنوشت‌ساز میان ایران و رژیم صهیونیستی

با تصویب قطعنامه شورای حکام و مصاحبه‌های ویتکاف و ترامپ شکست دیپلماسی و مذاکرات قطعی به نظر می‌رسید. 

زمان کاملا به نفع محور مقاومت در حرکت بود و آمریکایی‌ها و صهیونیست خوب این موضوع را می‌دانستند، اما مواجه آنها با شرایط بسیار متفاوت است، زیرا آمریکایی‌ها به دنبال یک جنگ ترکیبی حول محور‌های شناختی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و... هستند و از تشدید تنش و درگیری مستقیم با ایران استقبال نمی‌کنند. شرایط داخلی آمریکا، پرونده‌های اوکراین چین، غزه، کانادا و... امکان تمرکز با تمام قوا در غرب آسیا را از آنها گرفته است.

صهیونیست‌ها اما به دنبال تصاعد تنش و درگیری مستقیم با ایران هستند، زیرا:

• پایه‌های اصلی موجودیت خود را در خطر می‌بینند؛
• همچنان در نبرد با حماس و حزب الله علی رغم به میدان آوردن تمام ظرفیت‌های خود با شکست مواجه شده‌اند؛
• با توجه به شلیک‌های انصارالله نتوانسته‌اند محاصره دریایی و هوایی را بشکنند؛
• بحران‌های داخلی و اختلافات شدید بین سران سیاسی روز به روز در حال گسترده‌تر شدن است و هر لحظه احتمال انحلال کنست وجود دارد.

در نتیجه برای انتقال تنش‌های داخلی به بیرون و همچنین باتوجه به نقش محوری ایران در محور مقاومت تنها راه را حمله مستقیم به ایران می‌دانند.

از طرفی ایران از مدت‌ها پیش خود را برای مواجه با هر سناریویی آماده کرده است:

• برخورد قاطع با ارازل و اوباش به عنوان یک بازوی دشمن در آشوب‌های داخلی
• اخراج اتباع غیرمجاز با توجه به استفاده دشمن از این ظرفیت در عملیات‌های تروریستی در داخل
• ایجاد همدلی بین سران قوا و صدای واحد حول موضوع مذاکرات و مسائل داخلی
• تقویت سیستم پدافندی و تست و رونمایی موشک‌های تهاجمی مانند قاسم بصیر
• دست یابی به اطلاعات فوق سری رژیم صهیونیستی و تکمیل بانک اهداف برای عملیات بعدی
• بازسازی و تقویت حماس و حزب الله و رونمایی از مقاومت سوریه بخشی از آمادگی‌های ایجاد شده است.

در پایان حماقت صهیونیست ها، باعث شد تا خشم فروخفته تمام آزادی خواهان در منطقه دوباره فوران کند و شاید وقت آن رسیده است ایران و محور مقاومت یکبار برای همیشه این وصله ناجور یعنی رژیم صهیونیستی را از منطقه جدا نمایند.