چند نکته مذاکرات ایران و آمریکا

اولاً دیپلماسی باید کار خود را پیش برده و نیرو‌های مسلح هم کار خود را انجام دهند و آمادگی مقابله با هر سناریویی را داشته باشد.

دوماً مذاکره حتی در زمان جنگ هم امری مرسوم است.

سوماً آنچه برای کشور خطرناکه، گره زدن حل مشکلات داخلی به مذاکرات است که برخلاف تمام ادوار گذشته، در این برهه، این مذاکرات در راستای انتفاع اقتصادی نیست، بلکه دفع یا ایجاد وقفه جنگ برای طرفین است.

چهارماً نباید این مذاکرات را دولتی دید بلکه چندین سال است که شورای عالی امنیت ملی درخصوص پیشیرد مذاکرات تصمیم گیرنده است؛ بنابراین وزرات امورخارجه تنها یک مجری است و تصمیمات در شعام و ذیل نظر رهبر معظم انقلاب اسلامس گرفته می‌شود.

پنجماً با توجه به بی اعتمادی به آمریکا، جمهوری اسلامی ایران هیچگاه خواسته‌ای که باعث تضعیف خود در این برهه حساس تاریخی شود، نخواهد پذیرفت. همچنین احتمال اینکه این مذاکرات نهایتا خروجی نداشته باشد، بسیار است.

ششماً اینکه عده‌ای معتقد به استفاده آمریکا از مذاکرات برای غافلگیری حمله به ایران است، مورد پذیرش نیست چراکه در اوج آمادگی نیرو‌های مسلح در این برهه زمانی هستیم (گرچه در جنگ ۱۲ روزه هم غافلگیری از زمان حمله نبوده بلکه غافلگیری از نوع حمله دشمن بوده است).

هفتماً این مذاکرات، مشروعیت سازی بین الملی آمریکا برای هرگونه حمله‌ای علیه ایران را از آمریکا خواهد گرفت.

هشتماً تغییر احتمالی مکان مذاکرات به عمان یا حذف کشور‌های عربی به عنوان ناظر نیز در راستای در دست داشتن ابتکار عمل در مذاکرات و بی اعتمادی به برخی کشورهاست.

در نهایت اینکه حفظ وحدت، تنها راه برون رفت و سربلند بیرون آمدن از این برهه حساس تاریخی است. دشمن می‌داند که هزاران حمله از بیرون نمی‌تواند روی نظام جمهوری اسلامی ایران تاثیرگذار باشد بنابراین دشمن روی ایجاد انشقاق و تفرقه و چندصدایی در درون ایران بسیار حساب باز کرده است. حواسمان باشد که خواسته یا ناخواسته در زمین دشمن بازی نکنیم.