نشانه‌ای جدید از ابرقدرتی ایران

در روزهای اخیر، جدای از اوج‌گیری اعتراضات گسترده عمومی در کشورهای مختلف اروپایی با محوریت مطالبات رفاهی و معیشتی و اعتراض علیه گرانی، شاهد شکل‌گیری یک روند قابل‌تامل نیز بوده‌ایم. در این راستا، رفته رفته رهبران اروپایی نیز به نحوی عیان‌تر، از دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا به دلیل جنگ‌افروزی علیه ایران انتقاد می کنند و خواستار پایان یافتن ماجراجویی وی در غرب آسیا و بازگشت شرایط عادی به تنگه هرمز هستند. در واقع، اعتقاد محوری رهبران اروپایی این است که بالارفتن قیمت انرژی به دلیل انسداد تنگه هرمز، اروپا را وارد شرایطی کرده که هیچ آمادگی برای مقابله با آن نداشته و اکنون با تحمیل تورم ناشی از گرانی سوخت به اقتصادهای اروپایی، وضعیت بغرنجی برای آنها ایجاد شده است.

در این راستا، به تازگی شاهد بوده ایم که نخست وزیر لهستان صراحتا اعلام کرده که باید ترامپ را به دلیل ایجاد وضعیت کنونی بازخواست کرد. وی خاطر نشان کرده که وضعیت تنگه هرمز باید به حالت قبل بازگردد. امانوئل مکرون و ولادیمیر زیلنسکی روسای جمهور فرانسه و اوکراین نیز در موضع‌گیری های جداگانه‌ای هرکدام جنگ‌افروزی علیه ایران را عامل افزایش هزینه های زندگی و مواد غذایی و سوخت اعلام کرده اند.

حتی جی دی ونس معاون رئیس جمهور آمریکا نیز با اقرار به تبعات به شدت منفی جنگِ ایران، قیمت سوخت و مواد غذایی در آمریکا را غیرقابل قبول خوانده است. وزیر خارجه انگلیس هم در توئیتی، افزایش شدید قبوض انرژی و مواد غذایی و تورم را مورد اشاره قرار داده و تاکید کرده جنگ ایران که بسیار طولانی شده باید خاتمه یابد زیرا انگلیس بیش از این توانایی تحمل تبعات این جنگ بر اقتصاد خود را ندارد.

مجموع این موضع‌گیری‌های سریالی که البته بخش زیادی از آنها نیز مورد اشاره قرار نگرفت، در بطن خود حامل 3 نکته مهم هستند.

اول اینکه آنهایی که پیشتر به مسوولان ارشد سیاسی و نظامی در کشورمان ایراد می گرفتند و تاکید داشتند که خیلی زود کشورهای غربی و منطقه، گزینه های جایگزینی را برای تنگه هرمز تعریف خواهند کرد و تنگه مذکور ارزش راهبردی خود را به شدت از دست می دهد، بی‌پایه بودن استدلال های خود را به عینه مشاهده می کنند. در واقع، تنگه هرمز منطقه جغرافیایی است که برای اقتصاد جهانی از اهمیت حیاتی برخوردار است و بازی روانی و تبلیغاتی دشمن در رابطه با این تنگه و بی‌اعتنایی ظاهری به اهمیت آن، صرفا برای این بوده و هست که طرف ایرانی در شناخت ظرفیت های قدرت خود دچار اشتباه شود.

نکته دوم اینکه اکنون جهانیان بهتر از همیشه می توانند درک کنند که چرا بسیاری از ناظران و تحلیلگران در محیط بین‌المللی در طی ماه های گذشته بارها و بارها اعلام کرده اند که ایران عملا به یکی از قطب های مطرح قدرت در جهان تبدیل شده است.

جهان می بیند که عاقبت ماجراجویی علیه ایران، تکان‌خوردن اقتصاد جهانی است. این مساله هم در شرایط کنونی برای ایران قدرت‌ساز است و هم هرگونه ماجراجویی احتمالی آتی علیه ایران در آینده را به اقدامی به شدت پُرریسک تبدیل می کند که کمتر سیاستمدار و دولتمردی حاضر است به سمت آن حرکت کند. جنگ اوکراین چهار سال است که در جریان است اما تاثیری که جنگ افروزی علیه ایران و مقاومت جانانه کشورمان بر اقتصاد جهانی گذاشته را به هیچ وجه نداشته است. این یعنی خصومت‌ورزی علیه ایران، برای هر طرف متخاصم و حتی کل جهان، حامل تبعات به شدت دردناکی است.

و در نهایت نکته سوم اینکه موقعیت سیاسی ترامپ و متحدان سیاسی‌اش نیز به شدت تضعیف شده است. افرادی که مدام ادعای تحمیل شکست به ایران را دارند اما دیگر حتی افکار عمومی و صاحب نظران در خودِ آمریکا نیز مواضع آن ها را باور ندارند. این مساله به شدت برای اعتبار ادراکی آمریکا در محیط بین‌المللی گران تمام شده است. البته با توجه به صعود قابل توجه قیمت نفت در کانال 110 دلاری در روزهای اخیر و پایین نیامدن آن، به نظر می رسد رسوایی های بیشتری نیز برای دشمنان کشورمان در پیش است. بگذریم که در این فضا، هرگونه جنگ‌افروزی جدید علیه ایران نیز به مراتب گران‌تر از قبل برای دشمنان کشورمان تمام خواهد شد و می تواند تضعیف موقعیت بین‌المللی آمریکا را به سقوطی آزاد برای کاخ سفید تبدیل کند