وقتی فساد اخلاقی سیاستمداران آمریکایی عادی می‌شود!

اخیرا شاهد افشای یک رسوایی بزرگ در صحنه سیاسی آمریکا بوده‌ایم. ماجرا از این قرار است که در جریان پخش یک مستند ویدئویی در آمریکا، با ۳ مرد مصاحبه شده که فاش کرده‌اند "لیندسی گراهام"، سناتور جمهوریخواه آمریکایی که از جمله چهره‌های حامی ترامپ بود و تیرماه اخیر بر اثر سکته قلبی فوت کرد، به آنها پول پرداخت کرده تا با وی رابطه جنسی داشته باشند! حتی یک از مردان مذکور گفته که در زمان رابطه جنسی با لیندسی گراهام، ۱۷ سال داشته و به دلیل نیاز مالی، پیشنهاد او را پذیرفته است.

البته که در قالب این مستند، شواهد مختلفی نیز مطرح می‌شود که تایید کننده ادعا‌های مردان مذکور هستند. از این رو، این رسوایی جدید برای عرصه سیاست و حکمرانی آمریکایی، دست کم ۳ نکته معنادار را به ذهن متبارد می‌کند.

نخست اینکه گویی فساد اخلاقی افرادِ ذینفوذ و قدرتمند در عرصه سیاسی آمریکا، امری کاملا طبیعی شده است. ترامپ خود به دلیل آزار و اذیت جنسی کودکان در قالب پرونده فساد جفری اپستین و البته چندین پرونده دیگر، با بحران و رسوایی رو به رو است. اکنون نیز افشاگری مهمی در مورد لیندسی گراهام و ابعاد سیاهِ زندگی وی انجام شده است. در همین دولت ترامپ، وزیر بهداشت وی به صراحت می‌گوید که به کوکائین معتاد است! برخی اتهامات جنسی در مورد افرادی نظیر مارک روبیو نیز مطرح می‌شوند. البته که در سال‌های گذشته نیز افرادی نظیر بیل کلینتون، رئیس جمهور سابق آمریکا، با پرونده رسوایی جنسی سنگینی رو به رو بوده‌اند. مجموع این مسائل یک واقعیت را فریاد می‌زنند و آن هم این است که فساد اخلاقیِ صاحبان قدرت در آمریکا، عادی‌سازی شده است.

نکته دوم اینکه از یاد نبریم آمریکایی‌ها دهه‌هاست که با استفاده از ابزار‌های قدرت نرم نظیر جهانِ تبلیغات و رسانه و سینما، سعی داشته‌اند کشور خود را مدینه فاضله حکمرانی معرفی کنند. در واقع، آن‌ها تا بدانجا پیش رفته‌اند که حتی در دوره‌ای خود را صاحب حق تصور می‌کردند تا از صادرات الگوی دموکراسی و حکمرانی خودشان به دیگر کشور‌های جهان نیز ولو با استفاده از زور حرف بزنند!

با این حال، افشاگری‌هایی نظری آنچه اخیرا در مورد لیندسی گراهام فاش شده نشان می‌دهند تا چه حد این روایت‌سازی‌ها، دروغین و تبلیغاتی هستند. در واقع، سیاستمداران و چهره‌های ذینفوذ آمریکایی، صرفا با تبلیغات و نمایش سعی دارند تصویری زیبا از کشور خود به جهانیان ارائه کنند با این حال، واقعیت‌های عینی آن‌ها به شدت سیاه و غیرانسانی است. موضوعی که نه تنها این کشور و مدل حکمرانی آن را برای دیگران الگو نمی‌کند بلکه به چیزی تبدیل می‌کند که مایه بدآموزی و پرهیز نیز است!

و در نهایت نکته سوم اینکه لیندسی گراهام همان کسی است که در جریان تحولات ماه‌های اخیر، چهره محوری در انجام اقدامات ضدایرانی در دولت ترامپ بوده و از هیچ اقدامی علیه ملت ایران دریغ نکرده است. او حتی از ارتکاب به جنایت علیه مردم کشورمان نیز حمایت کرده است. حال افرادی که وی را "عمو لیندسی" خطاب می‌کردند باید پاسخ دهند که آیا الگوی آن‌ها حقیقتا یک انسان مجرم و منحرف جنسی است؟ آیا در همین یک مورد، نشانه‌ها و شواهد کافی در مورد ناحق بودن موضع و طرز فکر آن‌ها وجود ندارد؟

ورای این ها، اینکه ایران با تکیه بر ظرفیت‌های خود و ایمان و پشتوانه مردمی‌اش، در برابر افراد مفسدی نظیر ترامپ و لیندسی گراهام و سایر انسان‌های شبیه به آن‌ها ایستاده، نمودی عینی از قرارداشتن ایران در اردوگاه حق و انسانیت نیست؟ واقعیت این است که افشای رسوایی اخیر در مورد لیندسی گراهام، خود سند عینی دیگری در مورد حقانیت و درستی مقاومت ایران در برابر افرادی است که ظاهری مدعی حق دارند، اما عینِ باطل هستند.