تثبیت بازدارندگی فعال جبهه مقاومت

 یادداشت سردبیر

تحولات هفته گذشته بیانگر تثبیت معادله هم‌افزایی و بازدارندگی فعال جبهه مقاومت در چند جبهه هم‌زمان بود:

سطح میدانی و عملیاتی: علیرغم تداوم نقض آتش‌بس و تشدید تجاوزات رژیم صهیونیستی در غزه و کرانه باختری، شبکه مقاومت پاسخی هماهنگ ارائه داد؛ حزب‌الله لبنان با هدف قرار دادن مواضع شمال اراضی اشغالی معادله پاسخ متقابل را حفظ کرد، نیرو‌های مسلح یمن با عملیات موشکی-پهپادی در حضرموت موازنه‌سازی کردند و مقاومت اسلامی عراق نیز با هدف‌گیری پایگاه «عین‌الاسد»، هزینه تداوم اشغالگری آمریکا را افزایش داد. هم‌زمان، نیرو‌های مسلح ایران با آمادگی کامل دفاعی، پشتیبانی از این ساختار یکپارچه را تثبیت کردند.

سطح ارزیابی‌های راهبردی:

۱. کارزار تحریمی واشنگتن: بررسی طرح موسوم به «عملیات طرد اقتصادی» نشان می‌دهد که این اقدام صرفاً بازتولید سیاست ناکام «فشار حداکثری» در قالبی رسانه‌ای است. اشباع ظرفیت‌های تحریمی و وابستگی حیاتی شریان تجارت انرژی به چین، این عملیات مالی را با بن‌بست ساختاری روبه‌رو کرده است.

۲. اصطکاک آنکارا و تل‌آویو: ارزیابی حمله به پایگاه ابوالظهور در سوریه آشکار می‌سازد که سناریوی وقوع جنگ مستقیم میان ترکیه و رژیم اسرائیل به دلیل عدم همراهی آمریکا، عضویت ترکیه در ناتو، تبعات شکست‌های تل‌آویو و وجود خطوط تماس امنیتی منتفی بوده و تنش‌ها صرفاً در چارچوب رقابت‌های کنترل‌شده و نیابتی مدیریت خواهد شد.

چشم‌انداز: پیوند میان اقتدار میدانی در جغرافیای مقاومت و ناکارآمدی ابزار‌های فشار اقتصادی و نظامی رقبا، ابتکار عمل راهبردی را در مدیریت سناریو‌های پیش‌رو در اختیار جبهه مقاومت قرار داده است.

 اخبار راهبردی مناطق مهم نهضتی

فلسطین: رژیم صهیونیستی با نقض مستمر توافق آتش‌بس در غزه، طی حملات هوایی و زمینی ۵ فلسطینی از جمله دو کودک را به شهادت رساند. هم‌زمان در کرانه باختری، ارتش اشغالگر با هجوم به شهر‌های جنین، نابلس و الخلیل ده‌ها تن را بازداشت کرد و حملات شهرک‌نشینان مسلح در جنوب الخلیل به زخمی شدن چند غیرنظامی انجامید. این اقدامات با وجود درخواست صریح دبیرکل سازمان ملل برای توقف درگیری‌ها ادامه دارد.

لبنان: حملات هوایی ارتش اسرائیل به مناطق جنوبی مانند کفرتبنیت و حولا منجر به شهادت سه شهروند لبنانی شد. در پاسخ، حزب‌الله با شلیک ده‌ها موشک به مواضع رژیم در شمال فلسطین اشغالی، آمادگی دفاعی خود را به نمایش گذاشت.

یمن: نیرو‌های مسلح یمن با موشک‌های بالستیک و پهپاد‌های تهاجمی، مواضع و تجمعات نظامی وابسته به ائتلاف سعودی را در مناطق العبر و الودیعه در استان حضرموت هدف قرار دادند که به کشته و زخمی شدن ده‌ها تن از نیرو‌های مزدور انجامید.

عراق: مقاومت اسلامی عراق در واکنش به جنایات صهیونیست‌ها در غزه و لبنان، پایگاه آمریکایی «عین‌الاسد» را هدف حمله ترکیبی موشکی و پهپادی قرار داد که دست‌کم ۵ نظامی آمریکایی در آن مجروح شدند. مقاومت بر تداوم نبرد تا خروج کامل نیرو‌های اشغالگر تأکید کرد.

سوریه: تحرکات و پیشروی‌های نظامی ارتش صهیونیستی در منطقه «حوض الیرموک» واقع در ریف درعا ادامه یافته و جبهه مقاومت در واکنش به این تجاوزات، در آماده‌باش کامل قرار گرفته است.

ایران: نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران با اجرای رزمایش‌های تخصصی با تکیه بر سامانه‌های موشکی نقطه‌زن و پهپاد‌های انتحاری، آمادگی همه‌جانبه خود را برای پشتیبانی از ارکان مقاومت و مقابله با هرگونه تهدید تثبیت کرده‌اند.

 گزارش خبری – راهبردی مناطق نهضتی

گزارش راهبردی اول: چرا عملیات خشم اقتصادی آمریکا محکوم به شکست است؟

رونمایی وزارت خزانه‌داری آمریکا از طرح موسوم به «عملیات طرد اقتصادی» تلاشی تازه برای احیای راهبرد «فشار حداکثری» در قالبی جدید است. هم‌زمانی این پویش با لفاظی‌های تند کاخ سفید و تحریم نزدیک به ۶۰ نهاد، فرد و نفتکش ناوگان سایه در آسیا و اروپا، بیانگر انتقال تمرکز واشنگتن از بن‌بست نظامی به حوزه جنگ مالی است؛ رویکردی که بیش از آنکه متکی بر قابلیت‌های جدید تحریمی باشد، نمایشی رسانه‌ای برای مدیریت بحران‌های داخلی است.

اما این کارزار جدید و در حقیقت تکرار مکررات آمریکا، با موانع ساختاری عمیقی روبه‌رو است که ضریب موفقیت آن را به حداقل می‌رساند:

• اشباع ساختار تحریم‌ها: رژیم تحریمی ایالات متحده علیه تهران به نقطه اشباع رسیده است. بازتولید فهرست‌های تکراری و هدف قرار دادن مجدد مسیر‌های واسطه‌ای در امارات، هنگ‌کنگ و سنگاپور، حاکی از نبود ظرفیت‌های مؤثر و ناشناخته برای اعمال فشار اقتصادی جدید است.

• فاکتور راهبردی چین: پکن با جذب نزدیک به ۹۰ درصد از نفت صادراتی ایران، شریان حیاتی اقتصاد تهران باقی مانده است. هرگونه تلاش برای انسداد کامل این مسیر مستلزم تقابل مستقیم اقتصادی واشنگتن با پکن است؛ ریسک راهبردی و هزینه‌زایی که ساختار تصمیم‌گیری آمریکا تمایلی به ورود به آن ندارد. در مورد سایر شرکای راهبردی هم همین‌طور. ضمن اینکه کشوری که ۱۵ همسایه بلافصل دارد، اساساً در مقابل تحریم فرو نمی‌پاشد.

• اولویت‌بخشی به عملیات روانی: این اقدام بیش از آنکه یک ابتکار عمل میدانی باشد، ابزاری تاکتیکی در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره برای پوشش ناکامی‌های راهبردی و کنترل مقطعی بازار انرژی است.

گزارش راهبردی دوم: سناریوی جنگ میان تل‌آویو و آنکارا چقدر واقعی است؟

حمله هوایی اخیر رژیم اسرائیل به پایگاه هوایی «ابوالظهور» در ادلب واقع در ۷۰ کیلومتری مرز ترکیه، نقطه عطف جدیدی در اصطکاک امنیتی آنکارا و تل‌آویو پس از تحولات نوین سوریه است. این اقدام که مشابه الگوی پیشین تل‌آویو در بمباران پایگاه T۴ و فرودگاه حما پیش از ورود نیرو‌های ترک بود، پیامی بازدارنده و مستقیم به آنکارا ارسال می‌کند: اسرائیل استقرار چتر پدافندی، سامانه‌های پهپادی و زیرساخت‌های نظامی ترکیه را که تحدیدکننده آزادی عمل هوایی تل‌آویو در سوریه باشد، برنمی‌تابد.

علیرغم افزایش تنش‌های کلامی، سناریوی تقابل نظامی تمام‌عیار میان آنکارا و تل‌آویو با موانع ساختاری جدی روبه‌روست:

• فقدان چراغ سبز واشنگتن: رژیم اسرائیل همواره عملیات‌های کلان خود را در هماهنگی اطلاعاتی-سیاسی با آمریکا تعریف می‌کند. با توجه به عضویت ترکیه در ناتو، هیچ نشانه‌ای از موافقت یا تمایل کاخ سفید برای ورود به جنگ با آنکارا وجود ندارد.

• محدودیت دکترین «معرکه میان جنگ‌ها»: راهبرد نظامی تل‌آویو بر حملات نقطه‌زن و مهار تهدیدات پیرامونی استوار است؛ ورود به نبرد گسترده با ارتش کلاسیک ترکیه پس از شکست‌های راهبردی در برابر محور مقاومت و ایران، بن‌بستی پرهزینه برای تل‌آویو خواهد بود.

• ملاحظات اقتصادی و ژئوپلیتیک آنکارا: ترکیه درگیر تثبیت نفوذ در بازسازی سوریه و مدیریت چالش‌های اقتصادی داخلی است و درگیری مستقیم، منافع کلان و روابط آنکارا با غرب را مختل می‌سازد.

• سازوکار کانال‌های ارتباطی: تجربه تعاملات پیشین نشان داده طرفین از طریق خطوط تماس غیرمستقیم، اصطکاک‌های تاکتیکی را پیش از تشدید مهار می‌کنند.

رویداد ابوالظهور نه آغاز جنگی فراگیر، بلکه تثبیت الگوی «تنش هدایت‌شده در منطقه خاکستری» است. تل‌آویو تلاش می‌کند نفوذ میدانی آنکارا در شامات را با ضربات نقطه‌زن محدود کند و ترکیه نیز ترجیح می‌دهد تنش را در مجاری دیپلماتیک نگاه دارد. در نتیجه، فقدان منافع راهبردی و نبود حمایت آمریکا، مانع از خروج اصطکاکات از مدار کنترل‌شده خواهد شد.

 چارچوب روایی مهمترین رویداد‌های حوزه مقاومت

 باید‌ها

۱. تأکید بر انسجام و هماهنگی جبهه مقاومت در محور‌های مختلف؛ از فلسطین و لبنان تا یمن، عراق و سوریه؛

۲. افشای نقض‌های مستمر رژیم صهیونیستی در غزه و کرانه باختری و تأکید بر حق مقاومت مشروع فلسطین؛

۳. تأکید بر پاسخ قاطع و متناسب حزب‌الله به تجاوزات رژیم در جنوب لبنان؛

۴. برجسته‌سازی عملیات‌های موفق یمن در هدف‌گیری مواضع متجاوزان؛

۵. تأکید بر تداوم مقاومت عراق تا خروج کامل آخرین نظامی اشغالگر؛

۶. افشای ماهیت روانی و شکست‌خورده‌ی «عملیات طرد اقتصادی» آمریکا؛

۷. تحلیل دقیق سناریو‌های منطقه‌ای با تأکید بر محدودیت‌های راهبردی دشمن.

نباید‌ها

۱. پرخیز از بزرگ‌نمایی تهدیدات اقتصادی آمریکا و القای فضای ناامیدی پرهیز؛

۲. اجتناب از پیش‌بینی قطعی درباره سناریوی جنگ ترکیه و اسرائیل؛

۳. پرهیز از تحلیل‌های احساسی و غیرمستند درباره تحولات میدانی؛

۴. اجتناب از ورود به جزئیات تاکتیکی عملیات‌های نظامی که در حوزه محرمانه است؛

۵. پرهیز از ایجاد شکاف یا تمایزگذاری منفی میان محور‌های مختلف مقاومت؛

۶. پرهیز از دامن زدن به فضای شایعه‌پراکنی درباره اخبار جبهه‌ها.