از پیروزی در میدان تا تفوق در دیپلماسی؛ این بار در یمن

از اخبارمهمی که در روزهای اخیر توجه بسیاری از کارشناسان منطقه را به خود جلب کرده مذاکرات تهران – ریاض با میانجیگری عراق است. مذاکراتی که از چند روزگذشته کلید خورده است و با بررسی تحولات منطقه و موضع گیری عربستان و ابراز تمایل بن سلمان برای برقراری روابط عاری از تنش با ایران همزمان شده و حکایت از این نکته دارد که ریاض در راهبرد منطقه ای خود دچار شکست شده و تنها راه رهایی از این بن بست جلب نظر طرف ایرانی و سایر اعضای محور مقاومت از جمله انصارالله است. از جمله تحولاتی که سبب ترغیب ریاض برای عقب نشینی از مواضع پیشین خود و ناکامی از تلاش برای «کشیدن نزاع به داخل ایران» شده است، عبارت از موارد ذیل می باشد:

1- دست برتر محور مقاومت در «میدان» رویارویی با اذناب سعودی به ویژه در یمن، سوریه و عراق که در پی شکست های متعدد نیروهای متحد عربستان خودنمایی کرده است؛

2-پیشرفت های روزافزون کمی و کیفی محور مقاومت به ویژه انصارالله در حوزه موشکی و کشیده شدن جنگ به داخل خاک عربستان و به خطر افتادن منافع اقتصادی و ثبات این کشور؛

3- نا امیدی متحدان فرامنطقه ای ریاض از جمله واشنگتن برای ادامه راهبرد کنونی عربستان در منطقه با توجه به هزینه های سنگینی که این اقدام تا کنون در پی داشته است و از سوی دیگر نه تنها به تضعیف انصارالله و محور مقاومت منجر نشده بلکه روز به روز جایگاه انصارالله در یمن تثبیت شده است؛

4- تقویت جبهه شرق با محوریت روسیه، چین و ایران که نگرانی بیش از پیش محور غربی و اذناب منطقه ای آن ها را در پی داشته، از این رو شاهد چرخشی راهبردی در مواضع آن هستیم که با پایان دادن به پرونده هایی مانند افغانستان، یمن، سوریه و ... تلاش دارند تا بر این موضوع تمرکز بیشتری داشته باشند، مسئله ای که از زمان آغاز به کار بایدن بارها مورد تأکید وی و وزیر امور خارجه اش آنتونی بلینکن قرار گرفته است.

از این رو می‌توان نتیجه گرفته هرچند در سطح راهبردی کماکان ریاض و جبهه غرب که این روزها در تلاش برای به نتیجه رساندن مذاکرات وین با تهران است راهبرد «تغییر رفتار محور مقاومت» را به عنوان اصلی ترین راهبرد خود درمنطقه غرب آسیا کماکان حفظ کرده اند لیکن تفوق محور مقاومت با رهبری جمهوری اسلامی ایران در «میدان» سبب گشته است تا دشمنان تن به انعطاف و شکست درپای میز دیپلماسی داده و با کوتاه آمدن ازبسیاری از خواسته های خود به مذاکره تن دهند درحالی که دست برتر از آن مقاومت و طرف ایرانی است. دست برتری که فقط وفقط مرهون تلاش‌های شهدای مقاومت و سید الشهدای مقاومت حاج قاسم سلیمانی است. از این رو می توان نتیجه گرفت که دیپلماسی موفق صرفا با دست برتر در میدان حاصل می‌شود موضوعی که نه تنها واقعیت های منطقه غرب آسیا بر آن صحه می‌گذراند بلکه نظریات رئالیستی (واقع گرایانه) وحتی ایده آلیستی روابط بین الملل آشکارا آن را تصدیق کرده و از آن بعنوان مهمترین استراتژی تفوق در دیپلماسی یاد می‌کنند.