۲۰۲۴ ۲۷ February - سه‌شنبه ۰۸ اسفند ۱۴۰۲
کد خبر: ۱۵۸۰
۲۷ دی ۱۴۰۲ - ۱۴:۰۴
منافع اقتصادی کوتاه مدت کشورهای عربی باعث شد تا این کشورها نه تنها از مزدم غزه حمایت نکنند، حتی با تامین مواد غذایی و انرژی آن به نوعی از آن حمایت کنند. اما غافل از اینکه رژیم صهیونیستی با برنامه های بلندپروازنه خود و چشم داشتن به خاک این کشورها، تهدیدی جدی برای منافع بلندمدت آن‌هاست.
۲۷ دی ۱۴۰۲ - ۱۴:۰۴
نویسنده : رضا رضایی کارشناس مسائل بین الملل

بیش از 23 هزار فلسطینی از جمله زنان و کودکان غیرنظامی توسط رژیم صهیونیستی از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ در غزه شهید شده‌اند. بر اساس برآوردها، نیروهای اسرائیلی هر ۱۰ دقیقه یک کودک را می‌کشند و تقریباً تمام جمعیت غزه بی‌خانمان شده‌اند. اسرائیل کمپ‌های پناهندگان، مساجد، کلیساها و بیمارستان‌ها را بمباران می‌کند و مردم غزه با مثلث مرگ قحطی، خشکسالی و جنگ مواجه هستند و رژیم صهیونیستی مانع از ارسال مواد غذایی به غزه می‌شود. اما با وجود چنین جنایات جنگی توسط اسرائیل، جامعه و نهادهای بین المللی نتوانسته‌اند این نسل کشی را متوقف کنند.

در این میان، آفریقای جنوبی، نه مسلمان و نه عربی، به عنوان تنها کشوری در جهان ظاهر شده است که پرونده نسل کشی ارتش اسرائیل در غزه را بر عهده دارد. بسیاری از کشورهای عربی حتی تمایل به حمایت از این پرونده ندارند که توسط آفریقای جنوبی در ۲۹ دسامبر ۲۰۲۳ تشکیل شده است. این کشور به دنبال اقداماتی علیه اسرائیل به دلیل نقض کنوانسیون نسل کشی ۱۹۴۸ است. آفریقای جنوبی همچنین به دنبال توقف تهاجم نظامی نیروهای اسرائیلی به غزه است.

در این میان، اگرچه مسلمانان در سراسر جهان انتظار اقدام جدی از سوی عربستان سعودی را داشتند، اما سکوت عربستان، جمعیت مسلمانان سراسر جهان را آشفته کرده است. پادشاهی عربستان سعودی نیز از جمله کشورهای مسلمانی بود که با هرگونه اقدام تنبیهی علیه اسرائیل در سازمان همکاری اسلامی (OIC) مخالف بود. علاوه بر این، امارات متحده عربی و برخی دیگر از کشورهای عربی روابط صمیمانه‌ای با اسرائیل برقرار کرده‌اند و با توجه به پیشرفت فناوری اسرائیل، تردید دارند که شراکت خود را با اسرائیل از دست بدهند. اگرچه یمن و برخی سازمان‌های دفاعی منطقه‌ای در برابر ظلم اسرائیل در منطقه مقاومت می‌کنند، اما سکوت کشورهای عرب بزرگ می‌تواند اسرائیل را تشویق کند تا عملیات نظامی خود را فراتر از منطقه خاورمیانه گسترش دهد.

اما گاها این سکوت همراه با حمایت اقتصادی را همراه شده است. برای نمونه از زمانی که انصارالله یمن اعلام کرد کشتی‌های مرتبط با رژیم صهیونیستی را در دریای سرخ هدف خواهد گرفت، دولت امارات به دنبال ایجاد کریدور زمینی برای حمل کالاهای صهیونیستی دارد. بطوریکه اخیرا، روزنامه عبری معاریو گزارش داد که با توجه به جنگ فعلی اسرائیل، توافقنامه‌ای امضا شد که بر اساس آن یک پل زمینی بین بندر دبی و بندر حیفا ایجاد می شود.  معاریو افزود که این پل زمینی با هدف غلبه بر تهدید انصارالله یمن به قطع خطوط کشتیرانی در مسیر اسرائیل ایجاد می شود. تاکنون هیچ اظهارنظری از سوی امارات یا اسرائیل در مورد این اطلاعات منتشر نشده است. دو طرف از آگوست ۲۰۲۰ روابط میان خود را عادی سازی کرده اند و این زمینه را برای گشایش توافقات گسترده بین آنها در سال های گذشته هموار کرده است. حتی اردن نیز در تامین مواد غذایی صهیونیست‌ها همکاری داشته است.

بنابراین پرسش اصلی این که چرا کشورهای عربی حتی به حمایت پنهانی از رژیم تل آویو پرداخته‌اند؟ باید توجه داشت که بیش از ۳۰ درصد تجارت جهانی نفت و ۸ گاز طبیعی مایع ( LNG) از طریق تنگه هرمز صورت می‌گیرد. در کنار آن، تنگه باب المندب نیز سهم ۱۲ درصدی از تجارت جهانی دارد، بنابراین هرگونه موفقیت محور مقاومت در این نبرد، جایگاه آنها را در تنگه‌های راهبردی جهان در اختیار خواهند داشت. در واقع، صادرات نفت کشورهای عربی به ویژه عربستان و عراق و امارات، همه در کنترل آبراه‌های محور مقاومت خواهد بود. بنابراین، این کشورها به دنبال تضعیف این محور از غزه تا یمن هستند تا از فشار آنها رهایی یابند.

در مجموع، منافع اقتصادی کوتاه مدت کشورهای عربی باعث شد تا این کشورها نه تنها از مزدم غزه حمایت نکنند، حتی با تامین مواد غذایی و انرژی آن به نوعی از آن حمایت کنند. اما غافل از اینکه رژیم صهیونیستی با برنامه های بلندپروازنه خود و چشم داشتن به خاک این کشورها، تهدیدی جدی برای منافع بلندمدت آنهاست.

  • ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
  • پربازدیدترین ها آخرین اخبار
  • پربحث ترین ها پرطرفدارترین ها