- اردوغان و نتانیاهو در آستانه تقابل
- آثار منطقهای جنگ 40 روزه
- فصل تازه ای از «وحدت ساحات»
- عملکرد حزب الله در جنگ
- از بازدارندگی موضعی تا مهار ژئواکونومیک عربستان
- پیامدهای جنگ ایران بر اقتصاد ایالات متحده
- بازآرایی موازنه قدرت در شرق آسیا
- از تضاد راهبردی تا توافق تاکتیکی
- دکترین جدید اسرائیل برای فرسایش قدرت ایران و محور مقاومت
- مخالفت رژیم صهیونیستی با توافق ایران و آمریکا
- ارزیابی روند استراتژیک مذاکرات
- جنگ رمضان و بحران فزاینده رهبری آمریکا
- برآورد راهبردی محافل امنیتی عبری
از عملیات روانی تا ناامنسازی هدفمند
بررسی اهداف اسرائیل در قبال ایران نشان میدهد که تلآویو در پی تضعیف انسجام داخلی و تداوم فشار روانی و سیاسی بر ساختار حاکمیت است و بر این اساس دو خط راهبردی را دنبال میکند یکی ایجاد بیثباتی در محیط اجتماعی ایران از طریق برجستهسازی نارضایتیها و تلاش برای تحریک اعتراضات گسترده و دیگری برجستهسازی گفتمان بحران دائم برای القای تصویر یک ایران ناآرام و شکننده در سطح منطقه و جهان. این رویکرد با تشدید عملیات رسانهای و تمرکز بر رخدادهای داخلی بصورت گزینشی پیش میرود و میکوشد شکافهای اجتماعی و فرهنگی را بزرگتر نشان دهد و از این طریق محاسبات تصمیمسازان ایرانی را تحتفشار قرار دهد.
در کنار این محور رسانهای اسرائیل تلاش میکند ابزارهای امنیتی و اطلاعاتی خود را برای هدف قرار دادن نقاط آسیب پذیر در داخل ایران بکار گیرد و با اجرای عملیات محدود و نقطهای فضای ذهنی جامعه را ملتهب نگه دارد. هدف روشن است ضربه زدن به احساس امنیت عمومی و القای این تصور که ایران قادر به کنترل محیط داخلی نیست و این اقدامات با بهرهگیری از شبکههای واسطه و بازیگران نیابتی برنامهریزی میشود تا هم هزینه مستقیم اسرائیل کاهش یابد و هم اثرگذاری روانی افزایش پیدا کند. در همین چارچوب تلآویو به دنبال بزرگنمایی رخدادهای تکان دهنده است تا آنها را بهعنوان نشانهای از فرسایش توان حکمرانی ایران معرفی کند.
همزمان اسرائیل در پی فعالسازی گروههای مسلح مخالف جمهوری اسلامی در پیرامون مرزهای ایران و تقویت جریانهایی است که بتوانند در بزنگاههای سیاسی یا امنیتی نقش برهمزننده ایفا کنند. این مسیر به تلآویو اجازه میدهد که بدون ورود مستقیم به درگیری پرهزینه تهدید مستمری علیه ایران ایجاد کند و فضای راهبردی تهران را آشفته نگاه دارد. هدف راهبردی این است که ایران درگیر مدیریت پیدرپی تهدیدهای کوچک اما فرساینده شود و تمرکز خود را از عرصههای منطقهای و بینالمللی از دست بدهد.
کلام پایانی
در پایان میتوان گفت که اسرائیل از ایجاد آشوب خیابانی گسترده در ایران ناامید شده و اکنون راهبرد چندلایهای را دنبال میکند که بر سه محور استوار است یکی عملیات روانی برای تضعیف انسجام داخلی دو دیگر فعالسازی شبکههای نیابتی برای ایجاد ناامنی نقطهای و سوم بهرهبرداری از رخدادهای انسانی و اجتماعی برای تغییر ادراک عمومی. با اینحال موفقیت این راهبرد بستگی جدی به میزان همبستگی داخلی ایران و توان دستگاههای امنیتی و رسانهای در خنثیسازی این پروژه دارد و هرچه قدرت مدیریت داخلی افزایش یابد میدان مانور اسرائیل محدودتر خواهد شد.