❇️ در ماههای اخیر، عراق بار دیگر صحنه تحولات امنیتی و سیاسی پرتنشی بوده است. بازگشت هستههای خاموش گروههای تکفیری و سلفی در غرب و شمال کشور، بهویژه در استانهای مرزی مجاور سوریه، موجب نگرانی دولت مرکزی شده است. در برخی مناطق نیز حملاتی علیه نیروهای حشد الشعبی و مراکز امنیتی انجام شده که به تشدید فضای ناامنی دامن زده است. بازیگران خارجی، بهویژه آمریکا و رژیم صهیونیستی، ضمن ادامه حضور اطلاعاتی و نظامی، تلاش کردهاند از تحولات سیاسی و امنیتی برای تضعیف محور مقاومت در عراق بهرهبرداری کنند. ترکیه نیز با حضور نظامی فعال در شمال عراق و استفاده ابزاری از اختلافات درونی میان کردها، بهویژه پس از درگیریهای اخیر میان حزب دمکرات کردستان و اتحادیه میهنی، نفوذ خود را گسترش داده است.
❇️ از سوی دیگر، ناامنی و تحولات میدانی در سوریه تاثیر بسزایی بر عراق داشته است. تردد گروههای تکفیری و سلفی از مرزهای مشترک و عملیات برخی بازیگران بینالمللی در خاک سوریه، موجب تقویت تهدیدات علیه ثبات عراق شده است. انتخابات پارلمانی عراق نیز به صحنهای برای رقابت شدید میان احزاب داخلی و منافع خارجی تبدیل شده: جریان صدر، چارچوب هماهنگی، احزاب کرد و سنی هر یک با حمایت برخی قدرتها، در پی کسب سهم بیشتر هستند. آمریکا و رژیم صهیونیستی از برخی نیروهای کردی و سنی حمایت میکنند تا به دولت آینده عراق جهت دهند، در حالی که ترکیه تلاش دارد نهادهای کردی و ترکمن را در معادله قدرت پررنگتر سازد.
❇️ در این میان، ایران با تاکید بر خطوط قرمز راهبردی خود، حمایت از ثبات، تمامیت ارضی عراق و تلاش برای جلوگیری از تعمیق شکافها بین گروههای عراقی را دنبال میکند. تهران در مقابله با تهدید گروههای تکفیری و مداخلات خارجی، سطح همکاریهای امنیتی خود با دولت مرکزی و نیروهای مقاومت را تقویت کرده است.
❇️ با توجه به تکثر بازیگران و بحرانهای داخلی، پیشبینی میشود دور جدیدی از تنشها، چه در قالب اعتراضات خیابانی و چه در عرصههای سیاسی ـ امنیتی، عراق را در ماههای آتی تهدید کند. دستیابی به ثبات منوط به توافق و وفاق نسبی گروههای داخلی و کاهش مداخلات خارجی خواهد بود